Teatr

[Tkacz Losu]

Teatr to serce i duma całego gmachu, oaza wysokiej kultury, w której blichtr broadwayowskich rewii spotyka się z pradawnymi czarami scenariopisarskimi. Widownia w układzie amfiteatralnym, z lśniącymi, chromowanymi balustradami i kryształowymi żyrandolami napędzanymi uwięzionymi ognikami, zapiera dech w piersiach. Scena jest całkowicie autonomiczna – dzięki potężnym zaklęciom przestrzennym potrafi rozrosnąć się do rozmiarów mitycznego lasu lub skurczyć do wnętrza zadymionego lokalu. Aktorzy – zarówno ludzie, jak i inni mieszkańcy lub z poza niego o nienagannych manierach – nie używają mikrofonów; ich głosy są niesione przez zaklęte echo, które dociera do każdego zakątka sali z idealną czystością. Największą atrakcją są jednak efekty specjalne: gdy w scenariuszu pojawia się smok, nad sceną naprawdę materializuje się jego iluzja ziejąca chłodnym, bezpiecznym dla widzów ogniem, a orkiestra złożona z samogrających, lewitujących instrumentów jazzowych idealnie współgra z każdym gestem artystów.