Dom Nari i Mortena

[Tkacz Losu]

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

[Takaro]

No i leżał co teraz powinien zrobic, jak zadziałać, jak sie uwolnić i zrobic kontratak w jej stronę. No właśnie jak.
-No fajnie ale wiesz, jestem od ciebie silniejszy, wiesz, nie?- Był ciekaw jej reakcji na te jego stwierdzenie. No bo cos tam w jego głowie już sie zbiedziło, co robić. Przynajmniej taki zalążek się pojawił, od co!

[Nari Orecev]

Przyłożyła palec do brody udawając, że się nad czymś zastanawia - Czy ja to wiem? - przeniosła wzrok na chłopaka zbliżając do niego ust swoje - Tak, wiem - szepcząc mu prawie do ucha. Delikatnie złapała zębami za jego ucho po czym się wyprostowała z satysfakcją wymalowaną na buzi. Sam zaczął tą zabawę i przecież to taki silny, męski mężczyzna ale obstawiała ze mu skraszowała umysł. Tak była z siebie dumna bo on teraz pewnie nie będzie wiedział co robić. I co! Nie musi być silna aby pokonać Goliata.

[Takaro]

No i co on ma zrobic. Tak wie, miał to zrobić kiedy ta zastosowała te jej niecne triki! No po tym co zrobiła, to nie wiedział co sam ma zrobić! to było takie nagłe i dziwne. Znaczy fajne i w ogóle ale no. Takie tez dziwne! Było to bardzo nieoczekiwane! Tak zaatakowała ogólnie po tylu miechach i tak z zaskoczenia i w taki sposób, jak tak można! W głowie miał biały szum myśli.

[Nari Orecev]

Patrzyła się z satysfakcją jak trybiki w głowie powoli zaczynają się przepalać aż w końcu nastąpi error. To było takie oczekiwane. Uśmiechnęła się zwycięsko - O oto chucherko pokonało mięśniaka nie do pokazania - zaśmiała się schodząc z Takaro. Zrobiła gest zwycięscy napinając swoje marne mięśnie. Przeczołgała się do stolika zaczynając jeść, upiła łyk kawy. Mając tą dumę wygranej wymalowanej na całej sobie. Tak to jest jak się zadziera z Nari.

[Takaro]

No i jak powinien teraz na to zareagować. Jakoś na pewno tylko jak? Zeszła a on rozmyślał, topornie ale jednak. Coś tam się ruszało w tej łepetynie, słabo ale ruszało. Podniósł sie i poczeka aż kobieta zje. Do tego czasu na pewno uda mu się cos wymyśleć. Na razie niech się dziewczyna cieszy swoja wygraną, o.