Ogród [Sylvan, Rogata]

[Sylvan Vulkodlak]

Śniegu było wszędzie, siwy miał dosyć i najchętniej to zająłby sie swoimi sprawami. Miał dużo tego na głowie. Chciał jednak przekonać się ile ta niewolnica rozumie i potrafi. Nie ma zamiaru zajmować sie dorosłym dzieckiem. No ale ocenić ja może. Najwyżej nie pojawi sie tutaj juz i tyle. Nie będzie marnować czas jeśli osoba, która jest dorosła rozumuje jak 5 letnie dziecko. Nie ten etap rozwoju. On nie zna sie na tym.
Wpuszczony przez ruda poszedł do ogrodu szukając te anomalię, która ruda postanowiła kupić.
Ubodło go to. Nie lubił kiedy traktuje się jego rase jak zwierzątka. Nie zminia to faktu, że sam po latach wyrobił sobie już opinie o nowym pokoleniu.

[Sylvan Vulkodlak]

-To się nazywa pełnia księżyca i każdy wilkołak sie wtedy zmienia nie ważne czy tego chce czy nie- Rzekł aby nie czuła, że w tym czasie coś specjalnie ją blokuje- To normalne u naszego gatunku- Dodał jeszcze. Pozwolił sobie aby postukać ją po głowie.
-Wszystko siedzi tutaj. Trenuj a ci się uda. Wtedy nikt ci już nie dobierze tego co sie nauczysz- Wiedział, ze jest to trudne ale wykonalne.
-Zabrali mi życie, nie tylko pamięć. Jak byłem młody padłem ofiara pewnego rytuału przez który traciłem kontrolę, z czasem nie wiem dlaczego ale trafiłem kontrolę nad tym co robię, co mówię. To nie byłem je. Żyła we mnie jakby druga osoba i nie był to wilk- No trudno mu to jej wytłumaczyć- Pewnego razu ja jako Sylvan umarłem i narodził się Dariusz. Ktoś potężny, ktoś inny i to w nim zakochała się twoja pani. Ja jako aj przestałem istnieć. Wróciłem dopiero kiedy pokonano tamtym byt ale to co się działo wcześniej kiedy był we mnie zostało wymazane. Nie pamiętam większości, nawet tego jak wygląda mój syn kiedy podrósł i co sie z nim stało- Tak jak wielu rzeczy. Nie chciał ją zasypać tym bo wiedział, ze nie zrozumie a na co jej dodatkowy natłok takich rzeczy.

[Rogata]

-Tak! Pełnia. To jest to słowo. To też się rogatej zdarza. Rogata wie co chce powiedzieć, co coś sprawia że nie może znaleźć słowa-
Przyznała i dodała ciszej
-Czasem Rogata używa opisu jak zapomina słowa
zdziwiło ją to że jej dotknął ale się nie broniła
-Rogatej zdaje się że teraz będzie musiała cały czas co nie mogła myśleć, będzie musiała myśleć by go nadrobić i się nauczyć wszystkiego co już powinna umieć ale nie umie a to może być cięższe niż jakby od początku się uczyła.-
słuchała o rytuale ale niewiele z tego roumiała
-Czyli był ktoś inny w tobie i tego co robił nie pamiętasz, a pani tego kogoś lubi ale lubi ciebie bo on był tobą?-
Postarała sobie to poukładać i dodała
-To jak z Rogata w szale polowania. Też nie pamięta nic od czasu skoku na ofiarę po moment gdy już ją je. Tylko że ty miałeś to dłuższe i mądrzejsze od samego zabijania-
Stwierdziła jakby próbując zrozumieć, po czym nagle poklepała go po plecach
-Rogata współczuje, Rogata nie chciała by żeby pani lubiła ją za to kim nie jest-

[Sylvan Vulkodlak]

-Poradzisz sobie-No co miałby jej więcej powiedzieć? Sama musi dojść do pewnych wniosków i sam musi chcieć zmiany.
-Erin będzie na pewno się cieszyła i doceni twoje starania- Jeśli nie skończy się to tylko na staraniach.
-Jak już to opanujesz to nauczę cię jak robić by ubrania nie niszczyły się kiedy sie zmieniasz- To na pewno sie przyda.
-Lubi go nie mnie, we mnie lubi tylko moje ciało- No moze zrozumieć jej to lepiej to pozwoli-Ale mniej-najwięcej tak jak mówisz- No coś tam po swojemu coś tam w tym małym móżdżku poukładała.
Spojrzał na nią i zaśmiał sie pod nosem-Dlatego odsunąłem się od niej bo to za bardzo boli- Ta i zostaje mu knajpa i piwo. Przynajmniej tyle.

[Rogata]

-Rogata się stara. Tylko zawsze zostają rogi i ogon-
Przyznała i dotknęła rogów. Lekko je pogładziła i spojrzała na wilkołaka
-Rogata wie że pani docenia jak Rogata się stara. Nie zawsze to mówi i ciężko to wyczuć przez pachnidła ale jest zmiana zapachu-
oświadczyła i powiedziała
-Ale długo Rogatej zajęło nauczenie się tego, jak czuć jakie rzeczy u pani.-
Biała lekko kiwnęła głową mówiąc
-To się Rogatej bardzo przyda. Jak Rogata normalnie się zmienia to nie umie ich chować ale jak w nocy się zmienia i nie wie o tym to ubranka znikają... Rogata nie rozumie jak to działa-
Przyznała nieco zdziwiona sama sobą i znów lekko poklepała Sylvana po plecach.
-Pan się nie przejmuje. Rogatej pani pokojówka tłumaczyła że jak jest pan i pani i się łączą tym co mają to się robi tak w głowie że się bardziej lubą. Jak Pani Pana chce to może nawet temu że pan nie jest tym panem co wtedy, a jest do pana przywiązana-

[Sylvan Vulkodlak]

-Mówiłem już co moze pomóc- No więcej jej w tym nie da rady pomóc. Zawsze zostaje opcja odcięcia ale nie o to chodzi.
-Najpierw nauka pierwszej rzeczy, potem się zobaczy- Nie będzie jej przeciążał nauką kolejnej rzeczy. Na razie przemian jest tym elementem najważniejszym.
Wziął głębszy wdech i powoli wypuścił powietrze z płuc.
-Jesteśmy przyjaciółmi i nikim więcej- Wątpił by ruda chciał zamienić to. Zresztą on sam nie jest najlepszym kandydatem.

[Rogata]

-Tak. Tak. Trenować i nie brać po kawałku ale całość na raz-
Powiedziała wilkołaczyca i lekko się uśmiechnęła
-Rogata ma bardzo dużo nauki. Literki, liczenie, przemiana, rzeczy w domu, jak nauczy się literek to gotowanie i nowe słowa żeby Rogata też mogła pisać książki
Wymieniła kolorowo oka i dodała
-teraz dochodzi jeszcze mocniej przemiana bo to co robiła rogata okazuje się za słabo, a potem rzeczy. Ciekawe czy jak Rogata nauczy się rzeczy to znajdzie te co znikały
Zastanowiła się chwilę i popatrzyła na Sylvana poważnie
-A ja kim dla pana jestem? Bo Rogatej się wydaje że głupim niewolnym przyjaciółki ale powie to pan tak ładnie by Rogata się nie obraziła-
Stwierdziła lekko prowokacyjnie i dodała
-Lepiej skończyć mówić o pani bo Rogata robi się zazdrosna

[Sylvan Vulkodlak]

-No to wiesz podstawy dalej to od ciebie już będzie zależeć- Przyznał, bo on jako on nie ma czasu na uczenie jej i typowe nadzorowanie. Może dawać porady i takie tam. Nie komentował niczego i tak już tutaj krążyli jakiś czas. Jej pytanie nie zrobiło na nim wrażenia.
-Jedna z wielu osób, które są wykorzystywane przez innych. Wilkołakiem bez przeszłości i wilczej dumy. Dzieckiem i błaznem z potencjałem, nic więcej nic mniej- Tak bardzo konkretnie to powiedział, ze dupe moze urwać...

[Rogata]

Wilkołaczyca się zastanowiła i lekko kiwnęła głową
-Rogata będzie próbować. Musi się nauczyć. Rogata chce umieć być tak grzeczna żeby pani nie bała sie jej puszczać samej po słodycze-
Cóż jakaś zawsze motywacja jest, ale jasno sie dało odczuć że pod tą motywacją musi kryć się inna. Wszak taką przyziemną każdy inny by ukrył. Słuchając kolejnych słów lekko uniosła brwi
--Rogata myślała że Pan powie to delikatniej-
Stwierdziła i uważnie przyjrzała się mężczyźnie
-Co to znaczy wilcza duma? I na co ma Rogata potencjał?-
Zapytała z zainteresowaniem po czym dodała
-Jest jakieś danie na śniadanie którego można się szybko nauczyć?-

[Sylvan Vulkodlak]

Skinął jej głową na te motywacje. Każda dobry byle wytrwała w tym.
-To było szczere i tyle- W końcu pytała, a on nie miał ochoty aby bawić się teraz w jakieś głaskanie i ubieranie faktów w kolorowe wyniosłe słowa. Zresztą i tak powiedział to delikatnie. Zdaje dużo pytań.
-Wilcza duma to złożone uczucie satysfakcji i zadowolenia z tego kim się jest, co potrafimy. Z naszej historii, naszych osiągnięć... Teraz mało kto wie nawet kim będąc wilkołakiem. Są w tym mieście głownie szczeniaki, które nie wiedzą tak na prawdę czym są czym jest bycie wilkołakiem, bycie częścią potężnej rasy Garou.- Nie wiedział czy dobrze robi ogólnie mówiąc jej takie rzeczy. Ta jest zadowolona z bycia tym kim jest. Dla niego bycie niewolnikiem i godzenie sie z tym to tak jakby godzono się na zrównanie z psem ulicznym.
-Na bycie samodzielną- No to powinno być wystarczające dla niej.
-Kanapki, kroisz chleb nożem z ząbkami na grubość jednego lub dwóch palców. Z jednej strony każdego kawałka smarujesz masłem, a potem nakładasz na to pokrojone warzywa i wędliny. Erina wędliny na pewno ma krojone, wiec tylko potencjalnie warzywa byś musiała pokroić ale nożem najlepiej ostrym i nie ząbkowanym -Tak domyślał się, ze biała chce zadowolić rudą.

[Rogata]

-Rogata potrzebuje czasem takich słów. Prostych, żeby zrozumiała. Rogata dziękuje za nie-
Powiedziała dość szczerze po czym wysłuchała uważnie jego słów
-Rogata lubi być wilkiem, ale nie zna historii wilkołaków. Nauczysz Ro... mnie tej historii. Nauczysz mnie jak być wilkołakiem? Rogata nie jest już eksponanem... rzeczą z wystawy udającą bestie. Pomożesz Mi znaleźć mnie?-
W słowach młodszej dało wyczuć się desperackie poszukiwanie ratunku. Przecież wiedziała że Sylvan powinien ją odrzucić bo tyle razy była dla niego nie miła, a jednak mimo wszystko gdy tylko zobaczyła że może jej pomóc to go o to prosiła
-Kanapki Rogata umie. Ale Rogata chciała by zaskoczyć czymś innym. Rogata nie lubi kroić chleba-