Sala jadalna

[Tkacz Losu]

Duże pomieszczenie ze stołami i krzesłami. Za barem stoi wilkołak, Sylvan Vulkodlak. Przyjmuje zamówienia jak i rezerwacje noclegów. Posiłki nie są pierwszej klasy ale za te niedużą, kwotę jaką tutaj się płaci, są bardzo porządne.
Można tutaj skosztować domowej roboty mocniejszych trunków jak i za odpowiednią zapłatę spędzić ciekawie noc z kurtyzaną.

Płaci się tutaj za łóżko, nie cały pokój. Można więc nie wiedzieć, a dzielić pokój z kimś.

[Wiktor]

Jeszcze sobie pośpię, no tak jeszcze trochę tak, ale co dalej? Nie wiem, ile będę tu przebywał. W zasadzie miałem tylko wpaść do miasta, załatwić pare spraw dla niedźwiedzioludzi, trochę podumać nad swoim życiem i raczej wrócić, ale teraz? Raczej będę chciał zostać dłużej. Dowiedzieć się nieco więcej o sobie, skoro mogę. Heh, ciężkie to wszystko, westchnąłem sobie.
- Dzięki. - Wziąłem pierwszy łyk, czując ciężki, lekko gorzki smak ciemnego piwa. Nie było złe. Smakowało inaczej niż u miśków, mniej ziołowo. Miało w sobie coś przyjemnie palonego i lekko słodkiego, a po chwili rozgrzało mnie od środka. Wziąłem kolejny łyk, tym razem już bez większego zastanowienia. Chyba tego potrzebowałem.

[Sylvan Vulkodlak]

Dziwnie siwemu patrzyło sie jak ten jego mały chłopiec pije piwo. Sam mu to zaoferował ale no. Musi przywyknąć, ze nie jest już małym chłopcem tylko dorosłym mężczyzną. Nie będzie to proste.
-Jak smakuje? - Zagaił wyczekując aż skończą przygotowywać mu posiłek- Sam robię piwa, które tutaj podaje- Tak będzie się tym chwalić. Coś umie robić!

[Wiktor]

- Smakuje dobrze. - Odpowiedziałem, biorąc kolejny łyk.
- Inaczej niż piwo u miśków. Tamto jest bardziej ziołowe, może nawet leśne, owocowe. - Zastanawiałem się przez chwilę, próbując lepiej opisać smak. Nie było gorsze, ani lepsze po prostu inne i to było w porządku. Fajnie jest spróbować czegoś innego.
Spojrzałem na wilka znad kufla, gdy wspomniał, że sam robi piwo. Coś mi się przypominało. W dolinie chyba ojciec też się tym zajmował. Czyli to było coś wspólnego, coś do czego mogłem się odnieść. Nie było tylko żmija, był też Sylvan, ech pokręcone to.
- Tak, kiedyś też je robiłeś? - Zadałem pytanie próbując przekonać się czy dobrze wszystko pamiętam, czy nie miesza mi się znów pamięć.

[Sylvan Vulkodlak]

-Stanowczo inne- Przyznał, bo i inaczej je robi i z innych surowców.
-Ja je robię na bazie różnych składników miodu, chmielu, suszone owoce i inne takie- No tego ma dużo. Nie wszystko sprzedaje, bo dla siebie robi i Fenka czy kto będzie chciał. W końcu czasem chce sie pochwalić czymś co nie jest tak dostępne od razu.
Skinął mu głową- Tak, tylko tam chyba z dzikiego żyta robiłem w głównej mierze- nie pamiętał dokładnie co miały w sobie tamte trunki.
Tutaj zaczął od nowa ale z większą opcją kombinowania.

[Wiktor]

Słuchałem go, popijając piwo. Czyli dobrze pamiętam.
- Co jeszcze pamiętasz z doliny? - Zapytałem.
Ja sam mam problem z pamięcią i nie jestem pewny czy coś dobrze pamiętam czy nie.
Pamiętam polowania z ojcem i jak czytał mi do snu, jak trenowaliśmy.
Od wczoraj coraz więcej wspomnień do mnie wraca, które wydają się naprawdę prawdziwe.
Wziąłem kolejny łyk piwa.

[Sylvan Vulkodlak]

Zaskoczyło go to pytanie. Musiał aż się bardziej zastanowić. Od lat nie wraca do tego co było i stara się żyć dniem dzisiejszym i tyle.
-Ciężko jest mi rozróżnić od pewnego momentu dokładny okres wydarzeń- Przyznał bo jakoś to w jedna linie mu się skleja.
-Trenowanie cię i próby opanowania przemiany- No to zawsze jest trudne ale próbuje jakoś to ogarniać. Znaczy teraz już nie. Nie naucza żadnego wilkołaka.
-Panowanie and gniewem- Tak łatwo się mówi, nawet teraz kiedy jest spokojniejszy to wie, że nadal ma w sobie duże pokłady takiego gniewu.
-Różne opowieści z historii wilków ale i baśnie- No coś takiego. Chociaż bajki to raczej jak był mały hmm..