Jezioro

[Tkacz Losu]

Na jednym z brzegów znajduje się wypożyczalnia łódek. Za mała opłatę można jedną wypożyczyć aby móc popływać sobie po tafli wody, która nie jest mała.
Samo jezioro jest wyjątkowo czyste. Możliwe, że wpływ na to miał fakt, że wcześniej należało wyłącznie do akademii, a tamtejsi magowie dbali o jej przejrzystość.

[Takaro]

Jakoś topornie to wszystko docierało do tego jasnego łba.
Przeklną siarczyście kiedy ta zaczynała zmieniać postać. Niby takie rzeczy nie powinny go dziwić. Sam się w końcu zmienia.
-No kurwa!- Nie umiał normalnie sie wysłowić. No wystraszył i no aż wstał i wycofał się bardziej do drzewa. Jakby mógł to by się z tym drzewem zintegrował.

[Kimi]

Pierwszy raz widziała by ktoś się jej tak bał. Najszybciej podejrzewałaby, że ktoś sobie z niej żarty stroi ale nikogo więcej tu nie było. Nie miała pojęcia co blondyn bierze ale powinien to odstawić. Odetchnęła głęboko i rozluźniła mięśnie ramion, machnęła ręką w jego stronę jakby chciała dać sobie spokój z tym wszystkim. Od idiotów i dziwaków powinna się trzymać z daleka dla własnego bezpieczeństwa. Odwróciła się do niego plecami by iść brzegiem jeziora ze strony, której przyszła. W myślach już miała by wynagrodzić sobie ten dzień jakimś dobrym łakociem. Tak na poprawę humoru.

[Takaro]

No to moze dla niej jest normalne. On jednak był życie dość zamknięty na świat. Nie widział nigdy czegoś takiego. Wiedział, ze wilkołaki tak robią ale to to nie jest wilkołak. Tak więc jak to ma rozumieć? Co ma zrobić, moze powinien to zaatakować ale moze lepiej nie? Nie chciał kłopotów ale to go zaatakowało pierwsze! Tylko nikt mu teraz na pewno nie uwierzy. No nie wiedział co ma zrobić, co ma mówić. nie umiał tego zrozumieć i pojąć.

[Kimi]

Ten dzień był dziwny, a to dopiero początek. Lubiła się szlajać, zwiedzać nowe zakamarki. Nie potrafiła usiedzieć długo w jednym miejscu, natura zawsze ją wzywała. Tylko czemu musiała działać jak magnes na dziwne sytuacje i kłopoty?
Już w myślach wyliczała jak sobie wynagrodzi ten zepsuty humor gdy nie zauważyła korzenia wystającego ,o który się potknęła i upadła.

[Takaro]

No próbował zrozumieć wszystko. No i patrzył za kotem. Ciężko było mu to wszystko pojąć. Będzie jednak musiał. W końcu wstał i poszedł do tej anomalii jaka była Kimi.
-No ten.. pomóc?- Zagadał bo tak trochę tak no głupio czy coś? Musi przecież jakoś sobie radzić i nie byc przy tym agresywnym.

[Kimi]

Wylądowała centralnie twarzą w liściach, w duchu przeklinała ten dzień i swoją niezdarność. Podniosła się do pozycji, w której klęczała na wilgotnej ziemi, we włosy wplątało się kilka liści a ona zdawała się tego nie zauważać. Spojrzała na blondyna, który do niej podszedł.
-Teraz ci się zebrało na serdeczne odruchy? - Zapytała ale nie oczekiwała odpowiedzi. Najpierw na nią krzyczał a teraz z niego dobry samarytanin.
- To nie mój dzień... -Mruknęła bardziej do siebie niż do niego a w jej głosie dało się wyczuć jakby taki żal, przemieszany ze smutkiem.

[Takaro]

No jaka ona nie miła, a on się stara no!
-Tak w sumie, to .. kurwa, tego, nie obchodzi mnie to- Przyznał się jej bo nie obchodziło go co sie by stało z kobietą. Z drugiej strony jednak musi sie uczyć żyć wśród ludzi i innych.
-Po prostu no- No i to dużo nie tłumaczy ale próbuje sie ogarnąć.
-Próbuje - Dorzucił i słysząc o jej dniu chciał coś powiedzieć ale chyba lepiej nie. Bo na pewno to źle zrozumiał.

[Kimi]

Nie do końca chyba zrozumiała, czy on jakieś wyzwanie ma, czy ktoś mu nakazał czy ki grom. Jak to mawiają nie mój cyrk nie moje małpy.
- Jak masz się do czegoś zmuszać to nie próbuj. - To nie był przytyk tylko najzwyklejsze stwierdzenie faktu. Ona wychodzi z z założenia, że lepiej się do niczego nie zmuszać. Podniosła się, otrzepując spodnie z ziemi. We włosach nadal tkwiły liście, nadając jej groteskowego wyglądu.

[Takaro]

-Nie zmuszam- No nie do końca- Uczę się- No i powiedział ale nie tak pewnym siebie głosem. Uczył się interakcji z innymi i nadal szło mu to źle. No nie miał za bardzo jak się tego wszystkiego uczyć, nie miał kiedy. Nie wiedział jak powinien się zachować. Przy rudej to co innego, bo to jego pani.
-A ty chyba powinnaś nauczyć się chodzić- Rzucił pewnym siebie głosem i jak najbardziej poważnym. Nie miał zamiaru nikogo obrażać ale no.