Sala jadalna

[Tkacz Losu]

Duże pomieszczenie ze stołami i krzesłami. Za barem stoi wilkołak, Sylvan Vulkodlak. Przyjmuje zamówienia jak i rezerwacje noclegów. Posiłki nie są pierwszej klasy ale za te niedużą, kwotę jaką tutaj się płaci, są bardzo porządne.
Można tutaj skosztować domowej roboty mocniejszych trunków jak i za odpowiednią zapłatę spędzić ciekawie noc z kurtyzaną.

Płaci się tutaj za łóżko, nie cały pokój. Można więc nie wiedzieć, a dzielić pokój z kimś.

[Helion Kanavar]

-Ano tylko tylko- Zaśmiał się i zamachał znowu entuzjastycznie ogonem. No i wypił co tam miał. Stopuje. chce jakoś wrócić, humor już miał i trochę mu tak już szumiało. Blondynek to dobrej głowy do picia nie ma ale no.
-Wpadaj czasem do mnie- Rzucił do kumpla- wiesz tka bez zobowiązań czy coś- nie będzie go do niczego zmuszał ale chociaż aby spotkać sie i podać czy coś.

[Hatsuyuki]

Hatsu kolejny raz chodziła między stolikami, już przywykła do wzroku jaki przyciągały jej atutu i zręcznie wykorzystywała to do swoich celów. Można popatrzeć, dopłacić za dotknięcie, zapłacić za sprawdzenie ich prawdziwości. Co prawda nieraz po całym dniu odczuwała ciężar natury która nie skąpiła jej swoich darów ale jakby szukała partnera to miała na co go złapać, No i gorset z fiszbinami i odpowiednimi miseczkami bardzo ułatwiał życie. co prawda długo nie mogła się przyzwyczaić do "kości" w gorsecie ale po czasie zaczęła je doceniać, niby utrudniały schylanie się i zamiast pochyłu musiała kucnąć jak coś spadło na ziemię ale za to jej plecy za to dziękowały. Tak jak dzisiaj, roznosiła piwo i gulasz gdy ktoś strącił kufel, kucnęła i podniosła no i zauważyła ten lubieżny wzrok, najwidoczniej komuś zebrało się na podglądanie ale nie wyszło, trudno, zaraz mu dostarczy specjalne menu.
Co ją rozbawiło to to jak spalił buraka patrząc w tą specjalną kartę usług. No i był na tyle niewinny że chciał tylko poleżeć na kolanach z serwisem uszu. Zabawne ale nawet przypadkiem nie macał mając na centymetry od twarzy jej walory. I tak słodko sie odprężył podczas czyszczenia uszu że na koniec musiał zapłacić za sen na kolanach. Co prawda jakby liczyć to z czasem pracy w karczmie to były by to nadgodziny ale przez układ który jej odpowiadał usługi specjalne robiła na własny rachunek odprowadzając procent do karczmy. Zastanawiało ją jednak czemu szef nigdy nie skorzystał z usług.

Kolejny dzień zaczęła od śniadania w karczmie i kawy jeszcze przed pracą. Kawa to jednak cudowny napar, nawet jeśli tylko zbożowa. Sama preferowała zwykłe ziarna ale piła co było.