Brama[Rogata i Helion]

[Rogata]

Brama dzieląca teren posiadłości Erin od miasta. Po za swoją budową jest też magiczna tarcza, ale nie oznacza to że nie widać co jest po jednej i drugiej stronie. A to sprawia że można zostać dostrzeżonym przez mieszkańców,


Wilkołaczyca wyjątkowo się nudziła. Czasem spędzała czas patrząc co dzieje się za bramą i zastanawiała się jak by było po za nią, ale wiedziała że musi być grzeczna, a bariera jej nie przepuści więc zwiedzanie to na razie tajemnica. No i musiała nauczyć sie dobrze mówić nawet będąc w Wilkołaczej formie. No, a do tego przydało by się z kimś potrenować, a gadanie ciągle do samej siebie jest dziwne, a Pani nie zawsze ma czas.
Biała zobaczyła blondyna i zaciekawiła się. Coś w jego stylu chodzenia ją zaciekawiło więc podeszła do samej bramy i postanowiła go zaczepić
-Dzień dobry Panu!-
Zawołała zza bramy i usiadła czekając na reakcję. Już wiedziała że tak łatwo mu nie odpuści, był ciekawie ubrany i o ile mimo bariery nos ją nie mylił to też był wilkołakiem, a o tym chciała wiedzieć dużo.
-Jestem Rogata-
Przedstawiła się starała się dostrzec co jeszcze ciekawego widzi. W końcu nie często ma okazję zaczepiać wilkołaki

[Helion Kanavar]

Blondyn wracał z roboty i przy okazji był w dzielnicy ludzi w prywatnej sprawie. Miał cos do załatwienia i chciał mieć to z głowy. Nie spodziewał się, ze ktoś go tutaj zaczepi. Zatrzymał się, bo to chyba do niego?
- Żaden ze mnie pan, jestem Helion- Przedstawił się białej. Bo to najwyraźniej faktycznie było do niego. Nie był przyzwyczajony, że ktoś do niego per pan mówi.

[Rogata]

Rogata podeszła nieco do bramy i lekko przekrzywia głowę z zdziwieniem.
-Helion...-
Powiedziała jakby się zastanawiała nad znaczeniem słowa
-A! Że na imię masz Helion. Ja nazywam się Rogata, imię Bianka
Przedstawiła się kolorowo oka i dotknęła rogów
-To prawdziwe rogi-
Pochwaliła się i posłała uśmiech samcowi
-Nie gniewasz się że cię zaczepiłam? Rogata musi trenować rozmawianie, a nauczycielka strasznie nudno rozmawia
Poskarżyła się nieznajomemu i zasłoniła usta nie do końca rękami
-Ale nie mów nikomu. Rogata się cieszy że pani dała kogoś kto uczy mimo że Rogata czasem broi bo nie wszystko rozumie
Przyznała i popatrzyła w oczy wilkołaka. Była żądna rozmowy, chociażby na błache rzeczy i ta chęć niemal z niej emanowała. Wiać dawno nie miała okazji pogadać z kimś wartym uwagi. Pani wiecznie czymś zajęta a nauczycielka... Cóż to nauczycielka