Sala jadalna

[Tkacz Losu]

Duże pomieszczenie ze stołami i krzesłami. Za barem stoi wilkołak, Sylvan Vulkodlak. Przyjmuje zamówienia jak i rezerwacje noclegów. Posiłki nie są pierwszej klasy ale za te niedużą, kwotę jaką tutaj się płaci, są bardzo porządne.
Można tutaj skosztować domowej roboty mocniejszych trunków jak i za odpowiednią zapłatę spędzić ciekawie noc z kurtyzaną.

Płaci się tutaj za łóżko, nie cały pokój. Można więc nie wiedzieć, a dzielić pokój z kimś.

[Wiktor]

Skinąłem głową w podzięce za strawę i przytaknąłem na jego słowa. To wszystko wydawało się mi dziwne i znajome i bardzo odległe.
Przejechałem dłonią włosy, aby je nieco zaczesać, choć zbytniej wagi do ich wyglądu nigdy nie przykładałem. Byłem bardzo podobny do ojca, nawet ten gest miałem po nim, choć tego nie pamiętałem.
Zająłem się jedzeniem. Było naprawdę dobre, a herbata przypominała nieco napar który piłem u miśków. Nic wyszukanego, ale smakował dobrze.
Skończyłem dość szybko. Nawet nie zdawałem sobie sprawy jaki byłem głodny, dopóki nie zacząłem jeść.
Rozejrzałem się za barmanem.

[Sylvan Vulkodlak]

Siwek nie przeszkadzał mu w posiłku i w tym czasie zajął się pracą. W końcu musi zarabiać i dbać o swój interes.
-smakowało? -Zapytał kiedy ten skończył. Zabrał naczynia i je odniósł.
-Jesteś gotowy na kąpiel? -Zapytał kiedy wrócił. Przy okazji pokaże mu gdzie będzie spać. Przygotuje olejki i trochę pomasuje. Będzie dobrze.

[Wiktor]

- Tak, bardzo. - Odpowiedziałem może nazbyt wesoło. Czułem się dziwnie, trochę jakbym przeniósł się w czasie, postanowiłem się temu poddać. Może to ze zmęczenia.
- Tak. - Odpowiedziałem na pytanie barmana.
Zebrałem swoje rzeczy i wstałem, gotowy ruszyć dalej.

[Sylvan Vulkodlak]

Chłopak był chyba zmęczony albo po prostu taki jest. Jego odpowiedzi są takie ... krótkie. Nie miał zamiaru czepiać się. Widział już dość dużo aby to robić. Zabrał chłopaka. 2xzt

[Wiktor]

Zszedłem na dół i rozejrzałem się. Było już późne popołudnie, więc trochę gości w tawernie już było. Ojciec, znaczy no ten stary wilkołak tu pracował, więc pewnie gdzieś tu się kręci. Zrobiłem tak jak ostatnio i podszedłem do baru. Zastanawiałem się co jeszcze zjeść, bo samymi kanapkami to ja się nie najadłem.

[Sylvan Vulkodlak]

Siwek pracował, jak codziennie od rano do wieczora. Teraz nie było inaczej. Dostrzegł Wiktora, musiał być mocno padnięty skoro spał aż tyle czasu. Nie miał pewności, że to robił ale tak wnioskował. Z czego? Tak po prostu.
-Hej, jak się czujesz? Wyspałeś się?- Zagadał do młodego wilkołaka podchodząc do baru.