Dom Nari i Mortena

[Tkacz Losu]

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

[Takaro]

Tak, rozmawiać. Tylko to się dobrze mówi. No bał sie rozmawiać. Jakoś siedziało mu to w głowie, ze sotnio skończyło się jej wyizolowaniem. Bał się, ze moze to byc czymś jeszcze gorszym. Nie wiedział czym ale mogło przecież.
-Będę próbował- Bo obiecać nie mógł. Próbować za to może.
-Wolałbym spać. A mogę dzisiaj z tobą- Jutro już będzie spać u siebie. Tylko dzisiaj tak, po prostu.

[Nari Orecev]

Gładziła go po włosach - Cieszą mnie Twoje słowa - dobrze, że chociaż będzie próbował. To jej dawało jakąś nadzieję na lepsze porozumienie między nimi w przyszłości.
- Możesz, to chodź umyjemy się - puściła chłopaka stojąc do momentu aż ten sam nie puści dziewczyny aby się ogarnąć na górze. Jak ją puścił podeszła do drzwi zamykając na zamek po czym udała się na górę. Poszła do łazienki pierwsza, umyła się sprawnie a później poszła do pokoju czekając na blondyna.

[Takaro]

W końcu ja puścił. Poczekał aż sama sie ogarnęła. Wszedł do łazienki i teraz on zabrał się za ogarnianie siebie. Chwile mu to zajęło. W końcu jak wyszedł, to poszedł do niej. Ze swojego pokoju przeniósł pościel i poduszkę aby jej tego nie kraść. Ta cała rozmowa i potem ta haniebna oznaka słabości sprawiał, ze czuł sie bardzo zmęczony.

[Nari Orecev]

Czekała na Takaro a jak pojawił się w drzwiach poprosiła aby zgasił światło nim się położy. W tym czasie zalepiła lampkę koło łóżka aby ten nie wywinął orła ze swoim ciamadanem. Poczekała aż się położy dopiero wtedy gasząc lampkę.
Położyła się na plecach wpatrując w sufit, myśli miała rozbiegane. Nie wiedziała na czym się skupić. Zamknęła oczy.

[Takaro]

Skinął głową i zrobił co chciała. Sam położył się obok. No pleckami do kobiety, bo jakoś po tym płaczu głupio mu było patrzeć jej w oczy. Był zmęczony na tyle, ze szybko zasnął, moze szczepienie miało coś z tym wspólnego. Z tym wszysktim co sie wieczorem działo? Nie myslał o tym. Był zmęczony, bardzo.

[Nari Orecev]

Dziewczyna miotała się w łóżku z boku na bok, nie mogła się ułożyć nawet ze swoją poduszką. Wiedząc, że ten już śpi nie zaczepiała go, niech ma ten sen spokojny.
Gdzieś w środku nocy miała już dość takiego leżenia, wstała i zeszła na dół. Siedziała po ciemku przy herbacie której nie dopiła a była już zimna. Gdy nastał poranek zmrużyła oczy jak promienie słoneczne odbijały się w oknie wprost w jej oczy.

[Takaro]

Może jakby nie był tak zmęczony to obudziłby się. To jednak zrobiło swoje. Rano wstał i nie widział kobiety. Nie wiedział kiedy poszła. Zapach był słabszy, a miejsce zimne. Usiadł nim postanowił zejść. Nie wiedział co ma myśleć. Nie powinien był jak widać prosić o tego spadnie. Teraz jest pewny, ze lepiej będzie jak będzie u siebie. Tam to przynajmniej jak płacze to nikt nie widzi i nie słyszy. Ruszył się i zszedł na dół.
-Co sie stało?- Zapytał kobiety widząc jej niewyspanie.

[Nari Orecev]

Siedziała tak wpatrując się w ścianę z gonitwą myśli dopiero jak oślepiło ją słonice przeniosła wzrok na okno. Wyglądała przez nie ale nic nie widziała, nic co mogło ją bardziej zainteresować.
Nie spodziewała się, że spędzi tutaj pół nocy. Słysząc kroki wciąż wyglądała na świat. Po pytaniu wzruszyła ramionami - Nie wiem, nie mogłam usnąć a nie chciałam Cię budzić swoim szamotaniem więc zeszła tutaj - uśmiechnęła się blado. Głowa ją bolała, na pewno ze zmęczenia. Przetarła oczy.

[Takaro]

-Może prześpij się chociaż trochę? Nie ma mnie tam. Coś tutaj posprzątam czy coś- Zaproponował, bo tak zmęczona to do pracy tez nie może iść. Nie puści jej, bo to nie jest dobre. Sam w tym czasie zabrał się za przygotowywanie kawy. Na wszelki wypadek i dla niej zrobi. Jak zaśnie to sam wypije i będzie większa moc.

[Nari Orecev]

- Kaneda nie oto chodziło, że Ty tam byłeś. Po prostu ostatnio mam problem z zaśnięciem i nie, nie dlatego że przyszedłeś czy spałeś w tym samym łóżku - podniosła się chwytając za kubek - Od jakiegoś czasu cierpię na bezsenność - nie licząc nocy spędzonej u Heliona. Wtedy usnęła dość szybko.
Pozmywała naczynia ewidentnie zmęczona, jednak oczy jej się nie kleiły.