Ogród

[Erin Wyrm]

Posiadłość otacza duży ogród. Jest mniej dziki niż wnętrze szklarni, choć i tu Erin pozwala roślinom na pewną swobodę. Skutkiem tego pewne obszary są zostawione trochę bardziej na dziko i tworzą przyjemny gąszcz, podczas gdy inne są utrzymane w formie typowego ogrodu dworskiego, ze ścieżkami, ławeczkami czy fontannami. Wszystko ładnie się przeplata, dając dziwne, ale spójny i przyjemny dla oka obraz.
W tylnej części ogrodu, niedaleko szklarni, znajduje się większy placyk z fontanną, stolikami i altanką.

Z przodu domu za bramą znajduje się ścieżka prowadząca przez przednią część ogrodu i kończąca się przed wejściem do budynku. Przed wejściem stoi niewielka fontanna.

[Erin Wyrm]

- Masz się uczyć. Uczyć czytać i pisać, uczyć jak należy się zachowywać i używać tej wiedzy, której się nauczysz. - Nie miała już dzisiaj siły na tłumaczenia. Ten dzień nie był udany, a ona chciała go już po prostu skończyć.
- Zalej wodą, albo zasyp piaskiem. - Bez większej różnicy, w ogóle mógłby niby je zostawić do wypalenia, ognia nie było już zbyt wiele. Krótko pogłaskała Rogatą po głowie, bardziej z przyzwyczajenia niż całkiem intencjonalnie.
- Pomyj potem naczynia i masz czas wolny. - Może sobie pobiegać po ogrodzie czy na co tam ma ochotę. Paczkami od kuriera zajmą się jutro, dziś i nie miała ochoty.

[Rogata]

-Dobrze Pani-
Powiedziała radośnie po czym pochyliła się niedaleko ogniska przyjmując wilkołaczą formę i z zadowoleniem zaczęła kopać w piasku tak by ten wylądował na ogniku
-Rogata obiecuje uczyć się minimum niezbędne minimum-
Może zdanie było dziwne ale przynajmniej było szczere
-Rogata nie lubi wody ale bardzie nie lubi ciepło. Czy Rogata może potem do zimnej wody ale tak mało, mało, tak że nie zatopi pyska jak sie położy w wannie?-
Upewniła się biała i spojrzała na kupę piasku w miejscu ogniska
-Może pani też przyjdzie się schłodzić?-
zawołała chwytając naczynia i kierując się ku kuchni
z/t

[Erin Wyrm]

Zignorowała jej słowa. Nie miała dłużej ochoty na towarzystwo i mało wnoszące dyskusje. Jako okaz Bianka była interesująca, z początku ją rozczulała. Choć nadal wzbudzała zainteresowanie, jej wolny rozwój i nauka zaczynały Rudą silnie irytować. Ten dzień też nie był udany, więc jej nastrój wcale nie poprawiał sytuacji.
Bez słowa zniknęła za drzewami wracając do posiadłości. Tam od razu skierowała swe kroki do prywatnej łazienki.

//zt

[Erin Wyrm]

Spacerowała po ogrodzie, ciesząc się pierwszymi dniami wiosennej pogody. Ptaki krążyły wokół niej, nawykniete już do obecności Rudej. W końcu żyły tu z nią zamknięte pod kopułą i choć Ruda wymieniała czasem konkretne sztuki, by nie namieszać za bardzo w ich aspekcie rozrodczym, były one specyficznie przystosowane do tego środowiska.
Umówiła się tu dziś z Rogatą, ale dziewczynie zostało jeszcze trochę czasu. Ostatnio bardzo się poprawiła i choć Ruda widziała, że dziewczyna nie do końca czuje się dobrze w nowym układzie, wiedziała, że wyjdzie je to na dobre. Nie chciała jednak, by ta negatywnie nastawiła się do swojego życia tutaj. Etykieta, zasady, książki, wszystko to było ważne, ale na co to komu, gdy już nic poza tym nie zostaje? Z tego powodu czasem odprawiała nauczycielkę i robiła Rogatej dzień wolny. Zwykle, tak jak dziś, umawiała się z nią i razem spędzał czas, czasem jednak po zostawiała jej cały taki dzień do dyspozycji.
Już jakiś czas temu Ruda oddała dziewczynie jej pluszaka, był teraz czysty i miał kilka łat, dzięki którym nowe wypełnienie dobrze się trzymało i nie wyłaziło bokami. Dziś Erin miała ze sobą jeszcze jednego misia.

[Rogata]

Wilkołaczyca nieświadoma swej całkowicie ludzkiej formy weszła do ogrodu i nagle coś jej zaświtało... Nie miała nieć dziś lekcji z nauczycielką, a to by się wygłupiała gdyby nie przypadek. Podwinęła sukienkę żeby nie zachaczyć o nią nogami bo w ludzkiej formie ta sięgała ziemi, nie to co w wilczek, ale taka jest niewygoda gdy nie umie się chować ubrań, a trzeba je nosić. Podeszła szybkim krokiem i drgnęła będąc blisko. No ale nieświadoma broku swojej pokaźnej przeciw wagi w formie ogona wychyliła się za bardzo i poleciała do przodu. Dopiero wtedy sprawdziła też głowę i z dumą do siebie powiedziała
-W końcu Rogata opanowała
Po czym szybko przypomniała sobie o Erin i zerwała się by dygnąć, tym razem bez wywrotki
--Witaj Pani

[Erin Wyrm]

Spojrzała na dziewczynę, która jeszcze nim podeszła, narobiła całkiem sporo hałasu suknią. Dzięki temu Ruda mogła obejrzeć całe to przedstawienie i też dobrze przyjrzeć się formie dziewczyny, nim ta sama zorientowała się co zaszło.
- Gratulacje. Chodź no tu. - Rozłożyła ramiona, zapraszając ją do uścisku. Teraz robiła tak rzadziej, ale czym więcej Rogata się uczyła, tym Ruda znów stawała się cieplejsza.
- Jestem z Ciebie dumna. I nie musisz przede mną dygać, gdy jesteśmy same. Pamiętasz, tłumaczyłam Ci kiedyś, że dobre wychowanie to pewnien zbiór codziennych podstawowych zasad, a etykieta, to szczegółowe zasady zachowania w towarzystwie i budowania wizerunku. Gdy jesteśmy same, możesz być bardziej swobodna. - Nie wymagała by traktowała ją sztywno. Miała zachować ich relacje Pan - sługa (nie niewolnik, nie tego oczekiwała Ruda), nie musiała jednak być formalna.
- Mam coś dla Ciebie. - Podniosła odłożonego wcześniej na ściankę fontanny białego pluszaka i podała go dziewczynie.

[Rogata]

Wilkołaczyca popatrzyła na rozłożone ramiona Erin i niepewnie zapytała
-Rogata może?
Coś jednak w postawie Rudej sprawiło że białowłosa się do niej przytuliła
-Rogata nie chce się pomylić. Pani to łatwo poznać kiedy jesteśmy same. Ale Rogata widzi za dużo i słyszy za dużo i ciężko poznać co nie cień. Już raz cień zakrył nauczycielkę i Rogata woli zachowywać się lepiej by nie zrobić wstydu
Mimo że słowa były bardzo logiczne i kolorowooka starała się wypowiedzieć je spokojnie to nie potrafiła ukryć żalu kryjącego się pod tym że musi stosować zasady wychowania.
Kolejne słowa zainteresowały Biankę na tyle że jej uszy mimo bycia teraz ludzkimi to się poruszyły. Widząc pluszaka ucieszyła się do tego stopnia że nieposłuszny ogon szybko się pojawił i zaczął merdać.
-Ałć-
Stwierdziła dziewczyna z zdziwieniem w głosie i chwilę później powiedziała.
-Dziękuję. Teraz Abu będzie miał kolegę. Tylko jak go nazwać-
Zaczęła się zastanawiać niewolnica i dodała jeszcze
-Rogata nie pamiętała żeby pojawianie się ogona bolało

[Erin Wyrm]

Skinęła głową i przygarnęła dziewczynę do piersi. Gładziła ją po włosach, słuchając wątpliwości jakie miała Rogata.
- Wiesz, bo to jest trochę na wyczucie. Jak już zna się zasady dobrego wychowania i te wszystkie bzdety, to potem można zacząć decydować, jakie sytuacje ich wymagają. - W końcu Ruda pozwalała sobie przecież na dość dużą swobodę, ale przy tym również nie wykazywała oznak braku wychowania (no chyba, że celowo, ale to wyższy poziom). Tak się działo, gdy już znało się zasady i można było nimi grać.
- W ogóle nie musisz być aż tak bardzo sztywna. Uczysz się tego, by rozumieć jak nie być niegrzeczną czy nie uprzejmą, jakie rzeczy wypadają, a jakie nie w towarzystwie. Ale masz też własny rozum i możesz dostosowywać zachowanie do sytuacji. - Już zaczynała sobie radzić, z czasem będzie jej łatwiej.
- To już twoje zadanie. Mam go już bardzo długo, ale nigdy mu go nie nadałam. - Pamiętała te noc, gdy dla rozrywki włamała się do jednej z kamienic w starym Cross. Nie znalazła tam właściwe nic interesującego, zabrała więc ze sobą tego pluszaka i jakoś tak trzymała go do dzisiaj.
- Ja się nie znam, ale może zaczynasz przywykać do obu tych postaci. Może dzięki temu, to się potem wyrówna i będzie ogólnie bolało mniej. - Kto to wie. Można by zapytać Syla.
- Masz dziś ochotę na spacer po mieście? - Mogły też zostać w ogrodzie, dla Rudej żadna różnica.

[Rogata]

-No i Rogata nie potrafi sobie porazić z decydowaniem-
Przyznała wilkołaczyca i zastanowiła się nad kolejnymi słowami. Ciężko wzdychnęła i powiedziała
-Rogata się stara, ale bardzo ciężko zauczyć odruchy wyszkolone biciem i nagradzane smakołykami-
Powiedziała i lekko się uśmiechnęła po czym dodała
-No i Rogatej dalej strasznie ciężko rozpoznać gdzie przebiega granica tego co może bo może więcej niż niewolnik i nawet od sługi pani pozwala na więcej, ale są zachowania na które się Pani złości, a Rogata często nie rozumie czemu jak inne które dla Rogatej wydają się bardziej godne potępienia to Pani akceptuje. Teraz pewnie też Rogata mówi w sposób jaki nie powinna mówić o pani...-
Stwierdziła białowłosa i gdyby miała uszy wilka to położyła by je po sobie, teraz tylko niesforny ogon się podkulił.
-Jak był długo z Panią to może jakoś tak znajomo dla brzmiąco dla pani... Darin? Może być?-
Zapytała kolorowooka nie widząc nic złego w splataniu imienia Pani z imieniem kiedyś zasłyszanego partnera Pani. D sumie po usunięciu z imienia Pani E dało się je mocno wpasować w imię Dari-usza może lepsze było by Daririn? Też fajne Ale może to na nazwisko misia... Darin Daririn
-Będzie bolało. Jak był tu pan Sylvan to mówił że przemiana w każdą stronę nieco boli... Ogon zabolał dziwnie, jakby ktoś wyciągnął szpilkę która była już w ciele i nie było jej czuć...-
Bianka postarała się opisać odczucie, przecież z tego co od pani słyszała to o wilkołakach niewiele jest książek a tak to pani będzie więcej wiedzieć
-Spacer byłby dobrą próbą. Rogata schowa ogon i można spróbować spacer... tylko Rogata mogła by być nieco śmiała? Rogata dowiedziała się jak nazywa się fryzura która się rogatej podoba, to warkocze... Czy pokaże pani Rogatej jak je robić?-