Wizard's World

- Przykro mi. - To właściwie mówiła szczerze. Nie było jej celem zabijanie, choć wielu w tym mieście życzyła śmierci. Ruda nie była nigdy osobą o złotym sercu, ale nie zmieniło się ono też w kamień.
"Nie było. Daleko było temu miastu do roli domu..."
Spełniło jedynie rolę miejsca do życia. Akademia przez pewien czas zdawała jej się czymś w rodzaju domu, końcowo okazała się po prostu kolejną z instytucji. A samo Cross? Miasto zagarnięte przez grupę grubych ryb. Wszyscy szukali schronienia w miejscu, które mimo tylu nieszczęść wciąż uchodziło za bezpieczną przystań. A wewnątrz i tak radni dbali jedynie o własne tyłki.
- Będę. - Obdarowała kobietę jeszcze jednym uśmiechem i zwróciła się w przeciwną stronę. Zatracić? Nie czuła by się zatracała. Jednak co ona się będzie tłumaczyć? Sięgnęła po kieliszek z tacy jednej ze służek i upijając łyk skierowała się w głąb sali.

Rozglądała się za mężem w przerwach między powitaniami, uśmiechami i krótkimi rozmowami. Lorda ani widu ani słychu. Nie żeby sama sobie nie radziła... z resztą gdyby tu był i tak wymigałby się od witania przybyłych. Ruszyła powoli do przeznaczonego dla nich miejsca. Po drodze odstawiła na którąś z tac pusty już kieliszek.

Co do gorszego samopoczucia, martwiła się, że znów coś się dzieje, ostatnio problem zdawał się narastać. Nie mogła jednak opuścić balu, w końcu jak by to wyglądało? Liczyła, że zatrzymało go coś innego, nawet jeśli była to jego ignorancja, do której nawet zaczynała przywykać. Wieloma ludzkimi sprawami właściwe zupełnie się nie przejmował... a jakby nie chciał na to spojrzeć, był teraz człowiekiem i żył wśród ludzi.
Ruda i do służących uśmiechała się delikatnie. Choć pozycja jaką miała bardzo jej odpowiadała, służbę starała się traktować dobrze. Skinęła głową gdy tylko usłyszała wiadomość od służki. Po tym kontynuowała powolny spacer w stronę stolika, zatrzymywała się jednak gdy ktoś chciał z nią porozmawiać.

Służba się postarała, wnętrze sprawiało, że aż chciało się tu przebywać. Ket jednak nie przyszła się tu zachwycać, co jednak z wielką ochotą by zrobiła. Może będzie jeszcze na to czas.
- Jasne. - Skierowała się w głąb sali. Chciała usytuować się jak najbliżej stołu przeznaczonego dla państwa Wyrm. Oczywiście nie usiądzie im niemal na głowie, mimo wszystko nie planowała rzucać się w oczy. Starała się iść bokiem, by nie wchodzić tańczącym pod nogi. W końcu dostrzegła odpowiednie miejsce. Słuch miała lepszy niż człowiek, choć panował tu spory hałas, chciała spróbować coś podsłuchać. Nawet jeśli nie byłaby to rozmowa między gospodarzami to może jakieś słowa służby?

Co za... cham, prostak... Nie da się jednak tak łatwo wyprowadzić z równowagi. Skoro planował stosować tak nieczyste gierki, proszę bardzo. Z tym, że one były dwie.
- Ava bokiem. - Posłał jej krótki uśmiech z jednoznacznym spojrzeniem. Sama ruszyła miedzy krzesłami, na tyle blisko by zupełnie przypadkiem potknąć się o jedno z nich i chwycić faceta za ramię. Uczepiła się go by ustać na nogach i wyprostowała nie puszczając. Katem oka obserwowała Avę i stolik.
- O rany, przepraszam, taka ze mnie fajtłapa. Uratował mi pan życie, a przynajmniej uchronił od obdarcia kolan. - Obdarzyła go promiennym uśmiechem wewnątrz błagając by Wiewióra się pospieszyła. Ket nadal nie przepadała za fizycznym kontaktem z facetami. Puściła go dopiero widząc dziewczynę przy stoliku, jednocześnie udając zaskoczoną tym, że wciąż prawie przytula się do jego ramienia.


[mention]Ava Hasghard[/mention]
[mention]Los[/mention]