Wizard's World

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

Po poklepaniu, usiadł. Musiał zebrać się aby zapytać, bo tak to głupio stać i milczeć.
-Czy mogę dzisiaj spać obok?- Zagaił, bo głupio mu było zadawać takie pytanie. No tym bardziej po takim czasie i po tym wszystkim. Nie spoglądał w jej stronę. Czuł się głupio i dość niepewnie. Jeśli nie będzie chciał to wyjdzie i nie będzie jej już dzisiaj męczyć.

Po zapytaniu skierowała wzrok na chłopaka, zdziwiła się i to nie mało, że po takim czasie przyszedł się zapytać. Milczała dłuższą chwilę zastanawiając się co powinna zrobić. Poklepała go po plecach - Możesz - odpowiedziała spokojnie. Podniosła się wyciągając spod siebie kołdrę zaraz się pod nią chowając uniosła ją nieco wyżej aby i ten się pod nią schował. Jak widać nici ze szperania w notesie tak więc odłożyła go na szafeczkę obok łóżka.
Ułożyła się wygodnie na plecach - Jest jeszcze coś o co chcesz zapytać? - odwróciła głowę bokiem chcąc widzieć Takaro a przede wszystkim jego mimikę.

Zgodziła się i to aż sprawiło, ze chłopak przez chwile nie oddychał. Dostając potem no dosadniejsze "zaproszenie", położył się. Może jego mimika nie ukazywał zbyt wiele ale w środku się cieszył jak dziecko.
-Nie- No nie bardzo miał o co. Położył się i cieszył się. Nie obejmował jednak kobiety bo sie po prostu bał. Nie chciał robić ruchów, które mogłoby być źle odebrane. Cieszył się z tego co ma w tej chwili. Tęskno mu było za jej towarzystwem.

Jak nie miał więcej pytań to nie dopytywała, nic na siłę nie będzie robiła ani wdawała się w niepotrzebną dyskusję. Leżała na plecach patrząc się w sufit. Nie miała teraz nic do roboty a wątpiła aby ten zaraz nie miał pretensji o przeglądanie zdobytych informacji. Zamknęła oczy w oczekiwaniu na sen, który przyszedł po długim kręceniu się w łóżku.

Leżał koło niej. Nie odzywał się. Zasnął dopiero kiedy miał pewność, ze i kobieta już śpi. Nie wiedział czy zrobił dobrze. Postąpił egoistycznie ale kobieta mogła odmówić. Nie zrobiła tego wiec moze coś jeszcze kiedyś. Może. Zasnął.

Chwilę dziewczynie zajęła nim usnęła, musiała kilka razy pozmieniać pozycję aż w końcu wzięła swoją poduszkę do przytulania. Położyła się na boku usypiając. Spało jej się dobrze, rano wstała. Usiadła na łóżku przecierając oczy. Ziewnęła kilka razy przeciągając się, miała się zebrać z łóżka przypominając sobie, że dzisiaj nie spała sama. Postarała się teraz być cichsza, spokojniejsza. Zeszła z łóżka wybierając ciuchy na dzisiejszy dzień. Mając wszystko poszła do łazienki umyć twarz, ciało. Stanęła przed lusterkiem prawie przed nim przysypiając. Wychodząc z pomieszczenia skierowała się do kuchni, musi się napić kawy.

Włatał zaraz po niej. No wypasy chyba był. Po prostu tak jakoś się wybudził. Może wszedł tryb spania i czuwania? Nie był pewny. Słysząc ją w łazience zszedł na dół. Zabrał się za przygotowanie kawy i przeciągnął się trochę. No moze teraz jak ją zrobił i postawił poczeka. Łazienka będzie wolna to tam pójdzie a na razie poczeka, nie będzie wchodzi mimo, że tak ciut to go kusiło.

Zeszła na dół, czując już woń kawy aż się uśmiechnęła pod nosem. Widziała kawę dla siebie zrobioną przez Takaro. Podziękowała. Nim chłopak poszedł do łazienki powiedziała - Przed pracą pójdziemy Cię zaszczepić. Dostałam sowę przypominającą o nim - wolała uprzedzić chłopaka. A też nie chciała dostać grzywny za spóźnienie. Nie wie czy coś takiego jest ale nie chciała sprawdzać.
- Zjesz coś? - upiła łyk zabierając ze sobą kawę, podeszła do lodówki sprawdzając co można przygotować.

Popijał kawę a słowa o szczepieniu to się skrzywił.
-Muszę? - Nie miał dobrych wspomnień z ostatnim. D o tego jeszcze wcześniej gorsze.
- Ale nie zostawisz mnie tam? -Tak pamiętał że kiedyś mówiła że nie itp. No ale nawet na samo szczepuenie czy coś. Nie było to fajne. Chłopak miał pewne obawy. Tak po prostu.

- Niestety musisz - jej się to też nie podobało ale niestety takie mają prawo.
- Oczywiście, że nie. Poczekam z Tobą bo co jeśli mi Ciebie nie oddadzą? Nie ma takiej opcji abyś tam został sam - w ostatnich miesiącach było co było ale nie zamierzała chłopaka tam zostawić. Nie po tym jak zaczynał coś tam myśleć, w końcu ale zaczynał. Mają też napisać list do jego rodziny to jakby mogła mu to zrobić?
- To jak? Masz na coś ochotę? - zapytała sprawdzając co na szybko mogłaby przygotować.