Dom Nari i Mortena

[Tkacz Losu]

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

[Nari Orecev]

Kiedy od tak oznajmił że idę się ogarnąć cicho za buczała. Myślała, że jeszcze chwilę się powygłupiają a tu koniec zabawy. No nic, wsparła się na łokciach chwilę za nim podążając wzrokiem. Później się podniosła poprawiła piżamę i zeszła na dół.
Zabrała się za robienie omletów przy tym tańcząc i śpiewając. Już się nie wstydziła robić tego przy Takaro po za tym miała dobry humor. Nastawiła też wodę na kawę.

[Takaro]

Ogarnięty zszedł na dół i widząc, ze woda jest wstawiona na kawę to zabrał się za robienie jej samej.
-Dobrze cię widzieć w takim dobrym nastroju- Przyznał kończąc mielić kawę w młynku. Wolał ja w takim humorze, nawet jeśli sam potem był lekko przygnieciony te jej energią.
-Umiesz to jajo podrzucić na patelni i nie popsuć- ha! no do dał jej wyzwanie.

[Nari Orecev]

Zaśmiała się pod nosem gdy ten pojawil się w kuchni a gdy zaczął mielić kawę. Podskoczyła do Takaro boczkiem, boczkiem i z bioderka w jego dalej śpiewając jakąś piosenkę.
Zatrzymała się w miejscu słysząc wyzwanie blondyna - Patrz - wróciła do patelni z omletem udając, że podwija rękawy. Dokładnie go odczepiła od brzegów, kilka razy poruszał patelnia przód tył i hop. Placek idealnie wylądował obrócony smażąc nową stronę - I co zatkało Kakao? - mówiła rozbawiona podchodząc do niego z łyżką od ciasta i takie bum w jego nos zostawiając tam co nie co.

[Takaro]

Zaśmiał się pod nosem i pokręcił lekko głową na jej zaczepki. No i kiedy przyjęła wyzwanie był pewny, ze nie da rady! W końcu to jest całkiem trudne. No ale dobrze, ze się z nikim nie zakładał. Zrobiła to idealnie. Normalnie szczena na podłodze.
-Tak- Przyznał, bo tak było. Zatkało go. Był pewny, że mu by to nie wyszło, po prostu.
-To ja pokroje chleb- Dodał i otarł to co zostawiła na jego nosie.
Nim jednak poszedł kroić ten chleb podszedł do niej- Patrzaj morda ogolona i gładka jak dupa niemowlaka- Rzucił do niej bo no starał sie ogolić dobrze, a to nie jest bardzo częste.

[Nari Orecev]

Udawała teraz takiego cwaniaczka widząc pod jakim był wrażeniem blondyn. Nie była pewna czy to mu czy Helionowi opowiadała, że w bidulu pomagała w kuchni. Tam się nauczyła robić kilku rzeczy - Wiesz jak będziesz grzeczny to może Cię nauczę - cmoknęła odrzucając delikatnie włosy do tyłu dłonią. Pod nosem chichrając się.
Wróciła do tańczenia i śpiewania po chwili się zatrzymując, trybiki załapały - Po co chcesz kroić chleb do omletów? To już szybciej jakiś pomidor, szynka, ser lub bardziej na słodko to dżem - spojrzała na niego podejrzliwe - Dobrze się czujesz?.
Zmrużyła oczy przyglądając się jego twarzy, złapała ją w jedną rękę przestawiając to w jedną to w drugą stronę. Jakby milimetr po milimetrze sprawdzał każdy kawałek jego skóry - Dobrze, dobrze - poklepała go po policzku a gdy się odwrócił strzeliła mu mocnego klapsa w pośladek aż siadł. Szybko odwróciła się do patelni udając, że nic nie zrobiła choć ręka pulsowała.

[Takaro]

-Nie wiem czy dam rade- No teraz to pokazał swojego skilla takiego, ze ten zwątpiłby dął radę kiedykolwiek. Jakoś mu wychodziło przewracanie a ten no.
trzymał już chleb i miał zamiar go kroić kiedy ta go tak upomniała. W sumie jakoś nie pomyślał, że coś innego by się nadawało.
-Jakoś tak- No po prostu jakoś tak to wyszło. Skinął za to głowa na te rady, weźmie pomidora.
-no dobrze a co?- no i zaraz kobieta zaczęła przyglądać się czy dobrze zrobił swoją robotę. No dzisiaj jest bardzo pobudzona. Wszystko było dobrze i nie spodziewał się, ze ta sprzeda mu takiego klapsa w tyłek. No aż sie wyprostował. Nie z bólu ale z zaskoczenia. Co on powinien zrobic w takiej sytuacji, udać, ze nic sie nie stało czy jakoś zareagować?
-Mocna ręka- Powiedzmy, ze wybrał coś pośrodku. Zabrał się za krojenie tego pomidora.

[Nari Orecev]

- Pewnie, że dasz tylko musisz poćwiczyć - przecież ona też od razu tego nie potrafiła. Trochę minęło nim się nauczyłan ale fakt taki że raz a porządnie.
Podeszła do chłopaka kładąc mu rękę na czole - Czy Ty dzisiaj na pewno się dobrze czujesz? - zapytała nim odłożył chleb. Jakiś taki nie dzisiejszy był.
- No nic, bo dobrze - tak inteligenta rozmowa na poziome o goleniu.
Nie patrząc na chłopaka powiedziała - Jaka ręka? - tak ona udawała że go nie zaczepiła zaczepiając dalej.

[Takaro]

-Ćwiczenia są najtrudniejsze- nie aby sie obawiał ale nie był pewny czy to jest coś do czego sie nadaje.
-No a czemu pytasz- Nie do końca rozumiał sensu pytania. No albo bardziej kierunku do jakiego to zmierza. No chyba chory nie jest. Nie czuje sie jakoś tak zmęczony. Nie spał w nocy ale to nic takiego.
-Na pewno nie moja- no to jej od co.

[Nari Orecev]

- I? - nie rozumiała po to się ćwiczy aby się nauczyć.
- Bo się zachowujesz jakbyś nie był - ale to może jej się tylko tak wydawało. Jednak skoro twierdził że czuje się dobrze to nie będzie się narzucać, jeszcze.
- A czyja? - dalej udawała niewiniątko. Kiedy skończyła smażyć omlety podeszła do Takaro od tyłu się w niego wklejając. Delikatnie ujęła jego dłoń w której trzymał nóż do krojenia. I tak z wyczuciem jednoczenie kręcąc bioderkami wybitnie mu przeszkadzała w działaniu szepcząc do ucha pociągając rzeczy. Takie jak ze jest pociągający trzymając nóż czy ten jego kilkudniowy zarost kiedy jej nie łaskocze po czy musnęła go ustami w kark i tak najzwyczajniej w świecie go zostawiła zanosząc omlety na stół.

[Takaro]

-Serio?- No jak to zachowuje sie jak nie on? To jak się zachowuje.
-Nie moja- stał przy tym murem. No ale jak miał skupiać sie na krojeniu kiedy ona robiła to co robiła, a on starał sie nie odciąć sobie placów. No ale jest trudno kiedy kobieta robiła to co robiła. No nie był w stanie manewrować nożem.
Skończył dopiero chwile po tym jak ona zaniosła omlety na stół. musiał chwilę odtajec i skoncentrować sie. Skończył i zaniósł, a następnie szybko zabrał sie za kawę. Starał się myśli mieć czyste i spokojne jak woda w jeziorze czyli brudne ale spokojne.