Wizard's World

- To postaram się mówić jak zacznę żartować - wtedy na pewno będzie mu łatwiej i szybciej zapamiętać jak coś będzie robiła w żartach czy zabawę.
Pokręciła głową na boki zastanawiając się co powinni zrobić - Zabawa! - krzyknęłam i mocniej odepchnęła Takaro do tyłu zaczynając biec do domu. W dużej odległości krzyknęła - Berek! Nie złapiesz mnie! - to była sprawiedliwa odległość na wyjaśnienie o co chodziło dziewczynie. Przynajmniej jej tak szybko nie złapie, miała taką nadzieję.

Skinął jej głową. No i liczył na spokojny powrót a tutaj takie coś. No zatkało go kiedy go tak pchnęła, mało to na nim zrobiło, no ale to takie niespodziewane! Spoglądał za nią nie wiedząc o co chodzi. No ruszył za nią, bo to no. Takie no! Jak tka moze ruda jedna!

Nari nie miała wyrzutów sumienia, że zrobiła coś takiego. Jak ją złapie to mu powie, że mógł od razu za nią zacząć biec a nie iść. Za to jak pierwsza dobiegnie do domu będzie miała satysfakcję że jej nie złapał szybciej. Na pewno ćwiczenia jakie ostatnio odbywała nie poszły na marne dobrze się czuła a taki dystans nie powinien dla niej stwarzać kłopotu.
Jednak z rozwagę pokonywała przeszkody bez nadwyrężania swoich stawów.

No nie będzie tak dawać się! Przemienił się raz dwa w biegu. Teraz będzie o wiele szybszy i dorwie ją na pewno! W końcu o to tutaj chodzi, nie? On ma kondycje i moze bieg nieprzerwanie bardzo długo! Dorwie ją prędzej czy później. Nie ma bata, żeby było inaczej. Kwestii wyścigu? Jakoś wyleciało to mu.

Biegła przed siebie kierując się do wyjścia z parku a stamtąd prosto do domu. Biegła tak jakby miała pogubić nogi nie wiedziała co zrobił chłopak. Starała się skupić na dotarciu na miejsce jako pierwsza. Widziała drogę główną w parku to dobrze wróżyło! Będzie pierwsza, nie złapie Nari.

2xzt

Będąc już w lesie, spuściła wilkora aby ten mógł pokorzystać i wybiegać się. Kobieta specjalnie nie weszła do parku główna droga aby właśnie ten mógł sobie tutaj pobiegać, powąchać i porobić te swoje wilcze rzeczy. Sam na razie to głownie miała go na oku ale i zajmowała się sowokotem. Tego to miała jednak na szelkach i smyczy. Wlała aby ten w pełni przywykł do niej i do jej trybu życia. Opanował już podstawowe zasady ale jednak nadal drzemała w nim taka młodzieńcza ciekawość i wyrwa. Mając go na smyczy byłą pewna, ze nic sobie nie zrobi. Kiedy wilkor w końcu się zmęczył, zapięła go i ruszyła do wyjścia ale pierw na główną drogę.

Przyszedł tutaj, nie chciał w mieście niczego rozwalać. Był sfrustrowany i rozgoryczony, a do tego trochę jeszcze wystraszony. Taka mieszanka wszystkiego. Dopiero tutaj poczuł się swobodniej i zmienił sie w wilkołaka Musiał wyrzucić z siebie te uczucia, nie umiał jakoś tak je skontrolować i tak trzymać na smyczy. Jakoś tak. Dodatkowo średnio umiał nad nimi panować co tylko bardziej go frustrowało. Wyzywał się na pniach i konarach. Kiedy jakoś to z niego to wyszło to sobie po prostu siadł gdzieś w trawie. Ogonem co jakiś czas stukał o ziemię.

Już od dłuższego czasu zbierała się na wypad po za zgiełk miasta, park był idealnym do tego miejscem. Pod postacią irbisa przemierzała leśną ścieżkę zadowolona z ładnej pogody, w końcu nie padało. Nie widziała powodu by czuć się zagrożona, nawet jeśli zauważyła nieopodal pobojowisko. Właściwie to bardziej była zainteresowana spadającymi co jakiś czas liśćmi z drzewa. Skakała próbując je złapać, przy okazji tarzając się w liściach i trawie robiąc przy tym sporo hałasu.

Trochę sie uspokoił i słyszał, ze coś tutaj buszuje. Podniósł sie i rozejrzał. Zobaczył cos dziwnego. nie widział takiego zwierzęcia. Wyglądało jak kot ale jest większe, tak bardzo większe. Machnął ogonem i na czterech łapach zaczął sie do tego skradać. Zaintrygowało go to stworzenie.

Bawiła się w najlepsze nie zdając sobie sprawy, że ktoś się do niej skrada. Była zbyt pochłonięta łapaniem liści, które wyobrażała sobie jako fruwające motyle. Położyła się na kępie trawy trzymając największą zdobycz w pysku, chwila przerwy na złapanie oddechu. Przesunęła ogonem po podłożu by przyciągnąć go bliżej ciała.