Wizard's World

Jednopiętrowy budynek z poddaszem. Na parterze znajduje się sklep z roślinami, pierwsze piętro to część mieszkalna, w której wchodzi w skład kuchnia, pokój i łazienka. Poddasze zostało przerobione na część sypialnianą. Z tyłu budynku znajduje się niewielki ogród a w nim szklarnia. Schody na piętro jak i wyjście do szklarni znajdują się za ladą sklepową w łukowatej wnęce.

-Miejmy taką nadzieję- Lekko skinął jej głową. On sam miał okazje walczyć ale nie robił tego, zwykle. Taki po prostu był. Wolał inne zajęcia oraz co innego grało mu w duszy niż oklepywanie się, nawet czarami.
-Zgodzę się z tobą- Ponownie skinął jej głową. Fizyczność była jednak najczęstsza w tek kategorii.

po tym jak jej odpowiedział zapadła chwilowa cisza. Dalej rozmyślała nad pewna kwestią. Dla odwagi wzięła sobie kolejne ciasteczko, przeżuwając powoli. Chrup chrup.
- Mogę do ciebie mówić...- spauzowała nabierając powietrza w płuca i przełykając strawę. - ...braciszku? - Tu oblała się trochę rumieńcem ale bardziej ze wstydu, mógł przecież odebrać to za dużą impertynencję. A w jego obecności czuła się jakby miała starszego brata. Prawdę mówiąc oprócz mamy a teraz już tylko przybranego wujka, którego widywała bardzo rzadko to nie miała żadnej rodziny. Czuła się przez to trochę samotna i mimowolnie poszukiwała "klanu".

Słysząc jak zbiera się do pytania, spojrzał w jej stronę. Wyczekiwał pytania do, którego kobieta się zbierała. Słysząc je, trochę go zatkało. Zaraz potem zaśmiał się ale nie szyderczo. Po prostu po tym wszystkim spodziewał się czegoś... cięższego. Pozwolił sobie aby zbliżyć się do niej i lekko poczochrał ją po włosach.
-Nie widzę problemu- Odpowiedział aby nie trzymać jej w napięciu oraz aby wcześniejszy śmiech nie odebrał negatywnie.

@Sigrun

Poczuła swego rodzaju ulgę i zadowolenie gdy usłyszała śmiech i wyrażenie zgody. Jej wewnętrzne małe dziecko wręcz skakało z radości. Jeszcze tak przyjemnie było poczuć jego dłoń na głowie gdy ją czochrał.
Poczekała by dopił kawę zanim złapała go za dłoń i delikatnie pociągnęła by zachęcić go do podniesienia się z kanapy.
- To chodź pokażę, ci jeszcze moje zielone królestwo. - Zamierzała pokazać mu szklarnię i rośliny w niej znajdujące się.

Mężczyzna myslał, ze kobieta zada mu jakieś trudne pytanie. To było dość proste i łatwe. Dopił kawę i wstał.
-No to prowadź- Niech pokaże mu te swoje roślinki. Jakieś pozna, z cała pewnością. Chociaż na pewno większość będzie dla niego tylko roślinką ładną lub mniej ładną.

Z wielkim zadowoleniem oraz po części rozpierająca ją duma, zaprowadziła go do szklarni pełnej roślin i kwiatów. W nozdrza uderzał wszelki zapach zieleni, słodkości a nawet i ziemi. Nie chcąc za bardzo go zanudzać po krotce opowiadała o poszczególnych gatunkach, czy jakiś specjalnych trudnościach bo okazy potrafiły być wymagające. Najdłużej zatrzymała się jednak przy ostatnich nowościach, które ściągnęła zza granic królestwa.
- To powinno być niedługo przebojem w sprzedaży do układanek i bukietów. - Była święcie przekonana, że tylko ona je posiada w swoim asortymencie.

Szedł za nią i wchodząc do jej królestwa aż go zatkało, nie spodziewał się aż tylu okazów. nie bardzo orientował sie jaka roślina czym jest...
Rozejrzał sie idąc za nią.
-A co to jest, że tak uważasz?- To miejsce musiało być jej "jaskinią skarbów". Dawno nie miał okazji widzieć tylu różnych roślin. Tym bardziej, że nie był ich fanem.

Oh jak wielce się uradowała , że zapytał, jej oczy rozbłysły a w sercu zrobiło się cieplutko.
- Ściągnęłam je zza morza, głównie będę chciała wykorzystywać ich elementy do dekoracji bukietów... - I się rozgadała, zalewając go falą informacji o nazwach łacińskich danego gatunku, ich uprawie i warunków a nawet tego z jakiego konkretnie klimatu pochodzą.
-... ale to nie wszystko, zgarnęłam tez kilka krzewów owocowych do mojego małego ogródka na podwórku. To już na własny użytek, a że nie uprawiałam nigdy owoców to zawędrowałam do biblioteki by się doedukować trochę i sprawić by miały jak najlepsze warunki. Na wiosnę je wsadzę w ziemię, a jak dojrzeją i zaoowocują przyniosę ci trochę na poczęstunek. - Skończyła swój wykład. Miała nadzieję, że go nie przytłoczyła tym długim monologiem. Ale tak jak on uwielbiał księgi i informacje tak ona rośliny.

Słuchał ją. Jakby teraz trzymał kawę to na pewno by sie jej napił. Taki nawyk. Pomaga mu to skoncentrować sie na temacie rozmowy. Do tego w końcu to co kobieta mu mówiła było trochę ponad to co on sam czyta.
-Rozumiem- Powiedział kiedy skończyła mówić. Musiał sobie trochę te informacje poukładać w głowie. Nie chciał byc nie miły. Dawno nie miał kontaktu z kimś swego gatunku.

Sigrun uznała, że chyba go trochę przytłoczyła natłokiem informacji, ale nawet jeśli by z tego nic nie zapamiętał to i tak nie miałaby mu za złe. Liczyło się, że słuchał i starał być uważny. Postanowiła trochę zmienić temat, tak by i on mógł się wygadać.
- Będąc w bibliotece zauważyłam, że księgi szczególnie te stare mają ciekawy zapach.... -przerwała na moment zastanawiając się, jak ująć dalszą wypowiedź by nie zabrzmiała jak jakiś zboczeniec. -... bo widzisz, zapach ziemi, liści, trawy....jakoś mnie uspokaja i fascynuje zarazem. I się zastanawiam bracie czy masz podobnie?