Wizard's World

Pokiwałem głową - Tato pomógł ją przekonać - zaśmiałem się - Miał już dość porozkręcanych rzeczy w domu a i obiecałem, że się nie zaniedbam z treningami co też sprawdza niespodziewanie - było mi wesoło, choć miała twardą rękę i się jej bałem kochałem ją za to jaka jest. W końcu rodzic, nie? Tata jest spoko, zawsze można z nim pogadać i pożartować.
Poruszyłem nosem - Coś tam słyszałem o tym miejscu od mamy - podrapałem się po szyi, niewiele ale zawsze coś - To prawda, że to była tak jakby przystań dla wilkołaków? I nie musieliśmy się pilnować w jakiej formie chodzimy? - to było dość dla mnie niecodzienne. Owszem podczas koczowniczego trybu życia też chodziliśmy jak chcieliśmy ale gdy się kogoś wyniuchało lepiej było być w ludzkiej formie a w Cross to w ogóle są duże ograniczenia.
Przekrzywiłem głowę - Potencjał? Do czego? - zaśmiałem się, wiecznie mi tak dupe prała, że się modliłem o dzień wolny.

Zastanowiłem się nad propozycją dziadunia - Okey a w którym miejscu? - no park jest wielki to no dobrze byłoby sprecyzować lokalizację. Nie wiem czy powinienem się bać spotykać z typem spod ciemnej gwiazdy tak późno i to do tego w parku, gdzie wszystko może się zdarzyć. Nieeee głupie gadanie a po za tym mi opowie o wiosce, oby teraz więcej zapamiętał niż to co mi mówiła mama.
- Okey, to w takim razie do jutra - powiedziałem wesoło, przeciągnąłem się jeszcze a później pochopsiałem w stronę wyjść za areny. Tak jak powiedział staruszek trzeba nabrać siły na jutrzejszy dzień pracy.

Zt

Zamachał mu palcem- Znajdź mnie, to część treningu- Wyszczerzył do niego ząbki. Jako wilkołak nie powinien w teorii mieć z tym problem. Spoglądał za młodym i kiedy znikł mu z oczu, westchnął. Spojrzał chwilę w niebo i w milczeniu poszedł. zt

Przybyła pieszo. Po wyrazie twarzy nie wykazywał niczego szczególnego. Sama jednak miała świadomość, że jest raczej nie gotowa na taki test. Czy się jakoś wewnątrz obawiała lotu? Nie mogła tego jasno określić. Wróć, nie chciała może tego przed sobą przyznać i przed nim?
-Jesteśmy- Odparła do niego.

Stała tak spoglądając na dowódcę i stojąc w milczeniu. Nie bardzo wiedział, co ten zamierza zrobić oraz czego będzie oczekiwać.
-Tak jest- Skinęła mu głową na polecenia. Zabrała się do zdejmowania wszystkiego tego co miała. Co jakiś czas gładząc zwierzę po karku. Odsunęła się i wydała polecenie.

/9,18

Jakoś podołała. Nie była pewna swoich umiejętności, co nie oznacza, ze będzie to jawnie okazywać. Za te próby na pewno zajmie się w domu Fenrirem. Skinęła jednak głową wykonując kolejne polecenia, które nie były w teorii niczym trudnym. Blondynka jednak nie trenowała z gryfem takich manewrów i nie chadzał z nią nawet na lonży. Pewnie jest to znaczący błąd. Odeszła i obserwowała. No powiedzmy.