Wizard's World

Sytuacja zdawała się być opanowana, przynajmniej na te chwilę. Lordowa więc spokojnie zajęła się jedzeniem, jednocześnie obserwując bawiących się ludzi. Czuła się trochę zmęczona tym wszystkim, ale zaczynał wracać jej humor. Była to zapewne zasługa spokoju, jaki w końcu postanowił do niej zawitać. Oby w najbliższym czasie nie został on zaburzony. Skończyła jeść i oparła brodę na dłoniach. Najchętniej wyszłaby teraz do ogrodu, ale biorąc pod uwagę ilość interwencji do tej pory, może lepiej nie zostawiać służby samej.

Udało się, ale co dalej. Miała przed sobą kilka korytarzy i zero pomysłów co z tym zrobić. Podróż do kuchni nie bardzo ją interesowała, więc szybko używając węchu wykluczyła jedną ze ścieżek. Może uda się coś wyczuć, lub usłyszeć, z któregoś korytarza? Jeśli tak, to pójdzie w tym kierunku. Była tez gotowa by schować się w jakimś bocznym korytarzu, w razie pojawienia się kogoś ze służby.

Chwile stała, zastanawiając się gdzie ruszyć. W końcu ruszyła w kierunku nieprzyjemnego zapachu, chyba, że jasno wskazywał na resztki z kuchni lub inny śmietnik. W takim wypadku wybrała ten najbardziej neutralny korytarz. Starała się zostać niezauważoną. Nie była Ragabaszem, czego w tej chwili żałowała, wiele by to ułatwiło. Chyba jednak dawała jakoś rade, przynajmniej póki co.

Ruda siedziała niczym nie niepokojona. W końcu mogła trochę odetchnąć. Nawet na chwilę przymknęła powieki i pozwoliła by głowa ciężej opadła o blat ręce. Zaraz jednak znów spojrzała na salę, przywołując neutralny, ale sympatyczny wyraz twarzy. Całe szczęście aktorstwo było jej mocną stroną, w innym wypadku chyba by już wszystkich rozgoniła.

Pralnia jej nie interesowała, więc szybko znalazła się na głównym korytarzu. Spodziewała się czegoś więcej, ale tak choć może zwiedzić zamek. Liczyła, ze nikt jej nie zatrzyma, najlepiej jakby w ogóle nie została zauważona. Skręciła tak by iść w przeciwnym kierunku niż wyjście na plac. Szła spokojnie, co by nie wzbudzać podejrzeń. Tylko co ma robić dalej, przecież nie będzie zaglądać do każdych drzwi. Musiała więc zdać się na nos, no i może uszy. Starała się również unikać służby, dobrze, że większość była na uczcie.

Odebrała liścik i skinęła głową służącemu. Dobrze, że obeszło się bez większych problemów. Wiadomość na tyle poprawiła jej nastrój, że postanowiła znów wyjść zza stołu i wejść między gości. Dariusz się nie pojawiał, wiec najpewniej nie pomyliła się co do tego, że już nie przyjdzie. Nic niepokojącego się nie działo i oby tak zostało.