Wizard's World

Wziął zeznania i nim podpisał cokolwiek, przeczytał treść. Chciał uniknąć sytuacji, że podpisuje coś a gdzieś jest napisane coś co mogłoby mu zaszkodzić. Koniec końców złożył swój podpis i wypełnił wszystko. Oddał rzeczy.
-Tak, po Mephisto Kudo, mieszkam z nim obecnie- Chociaż mogło to zabrzmieć trochę ... dwuznacznie ale nie miał ochoty poprawiać.

Zrobił co tam medyk chciał.
Czy właśnie zaoferowano mu jakieś dobre jedzenie? Aż mu się te oczka zaświeciły.
-Stołówka brzmi dobrze- No jeśli będzie żarcie to będzie brzmiało jeszcze lepiej. Wstał i się ogarnął. Był gotowy ruszać.

Był bliski dosięgnięcia tego gnoja. Niestety nie zdołał dotrzeć. Poczuł ból. Nie tak łatwo go powalić ale.. Było ich więcej. Padł nieprzytomny. Ocknął się nie wiedział kiedy będąc w celi. Był skuty i chwile zajęło mu dojście do siebie. Bolał go trochę kark. Podniósł się i rozejrzał. Nie widział Nari ani jej nie czuł.
-Nari?- Rzucił bardziej do siebie. Nie wiedział co sie z nią stało. Poczuł niepokój. Nie o siebie ale o nią. No i rzucał sie w celi, nie ważne jak twarde te drzwi są. No rzucał sie i darł mordę o nią, bo czuł niepokój.

Dziewczyna z małą pomocą przychylnego strażnika dotarła do cel. Zapytała się w której się znajduje, było ich o wiele więcej niż w poprzedniej straży. NA szczęście powiedziała o kogo chodzi więc bez problemu zaprowadzono ją pod konkretną.
- Kaneda - powiedziała przez zamknięte drzwi nim zostały otworzone. Weszła do środka czując ulgę, że go zobaczyła - Jak się czujesz? - zapytała podchodząc do chłopaka. Przytuliła go do siebie a zaraz potem strzeliła w łeb - Zwariowałeś? - miała na myśli akcję jakiej się dopuścił podczas aresztowania.

Niepewność go dobijała, a drzwi nie chciały ustąpić, jak na złość. Zmęczył się trochę. Słysząc jednak swoje imię wypowiedziane przez kobietę, odetchnął z ulgą. Na mordzie pojawił sie uśmiech. Kajdany nie przeszkadzały mu, nie pierwszy raz je posiadał i nie przeszkadzało to w życiu. Ucieszył się na tego tulaska ale potem dłońmi pogładził się po łbie.
-Za co- Mruknął a słysząc pytanie spojrzał na nią- Przecież ostatnio zrobił ci krzywdę, potraktował źle. To zły człowiek- Stwierdził patrząc na nią poważnie.
-Cieszę się, że nie zrobił ci nic teraz- Dodał ze szczerością.

Pomasowała dłońmi skroń - Nie miał powodów do zrobienia mi krzywdy a tamtym razem sama go sprowokowałam - nawet napisała mu to na kartce aby zwolnienie wyglądało realistycznie.
Spoważniała - Mam dobrą i złą wiadomość. Zła wiadomość to to, że za swoje zachowanie zostaniesz tu do jutra i masz mieć obrożę niewolniczą przy wyjściu. A dobra, że jakimś cudem dowódca pozwolił mi Cię zabrać i uchronić przed areną - wątpiła aby dał go do ponownej sprzedaży widząc jak się zachowuje. Pogroziła palcem Blodynowi - Pamiętaj, następnym razem jak go zobaczysz nie możesz się na niego rzucić. Rozumiesz? Bo inaczej mi Ciebie odbiorą - wolała aby od razu był świadomy tego.

-Martwiłem się po prostu, nie chciałem aby coś ci zrobił- No ale nie zrobił nic teraz.
-To nic strasznego- Wzruszył ramionami. Jakoś nie bardzo się zasmucił czy coś z powodu, że będzie musiał ubrać obroże niewolnika. To nie było nic czego by nie znał. Odwykł trochę, to fakt ale co tam.
Bardziej złą był fakt, że będzie musiał zostać tutaj do kolejnego dnia.
-Przepraszam, nie powtórzy to się. Nie zaatakuje go już- Przeprosił kobietę przy okazji składając swoista obietnicę, że no będzie realnie grzeczny i nic nie zrobi. Nie chciał być odebrany kobiecie. Nie ważne czy miałby być na arenie czy sprzedany. Po prostu nie chciał.

Westchnęła - Rozumiem i dziękuję ale czasem musisz pomyśleć nim zaczniesz działać - ponownie przytuliła się do chłopaka.
- Może dla Ciebie nie - burknęła pod nosem, nie po to go uczyła żyć normalnie aby teraz znowu go zdeklasować do roli niewolnika.
Uniosła głowę do góry - To się tyczy każdego a nie tylko dowódcy. Jeśli to nie będzie zagrażało życiu, nie możesz nikogo zaatakować lub uderzyć - niestety takie warunki dostała. Najgorsze jest to, że chłopak na prawdę był grzeczny pod tym względem a raz mu się to przydarzyło jeszcze do niewłaściwej osoby i proszę. Ech...
Strażnik zapukał w drzwi, Nari obejrzała się w ich stronę - Muszę już iść, przyjdę po Ciebie o 10:00 wtedy mają już być gotowe papiery zwolnienia - wyjaśniła.