Wizard's World

Oblizała palce gdy przegryzła ostatni kęs i popiła do tego herbatą. Dziwne, noc jest od spania a ten sobie rozmyśla dużo.
- W jaki sposób? - Nie negowała pomysłu ale wolałaby poznać więcej szczegółów zanim się zgodzi. Nie za bardzo wiedziała w jakiej formie ma być ta reklama, bo jak ma zaczepiać gawiedź to podziękuje, woli sprzątanie.

Usłyszała o kubraczku z logiem firmy, no to było normalna opcja. I tak musi przemieszczać się w ciuchu po dzielnicach by nie zostać odstrzelonym. Więc napis nie będzie jej w niczym przeszkadzał
- Nie widzę problemu. - Odpowiedziała przy tym wzruszając ramiona. Spojrzała dopiero bardziej na Sylvana jak wspomniał o obroży. Ale, że co ona, pies? Niewolnik? Aż się wyprostowała na krześle.
- Co..? - Wyrwało jej się. Chociaż, im dłużej się nad tym zastanawiała tym bardziej przypadł jej pomysł do gustu, ale to na jej warunkach musi być. -Jak z ćwiekami to też na to pójdę. - Przynajmniej będzie chroniło wrażliwe miejsce jakim jest szyja. Patrząc z praktycznego punktu. I najzwyczajniej w świecie wróciła do picia herbaty.

- Nie uraziłeś tylko zaskoczyłeś. Może być niebieska, różowa a nawet i kolorowa ale z ćwiekami. - Innej opcji nie bierze pod uwagę, jak już ma coś takiego nosić to chociaż niech jest użyteczne. Dopiła herbatę i wzięła się za zmywanie brudnych naczyń. Od Sylvana też pozbierała gdy była pewna, że skończył posiłek.
Zdała sobie sprawę, że Sylvan trochę "zmiękł" na starość. Kilka lat temu jakby wydał polecenie to by wykonała bez piśnięcia czy zająknięcia.

- Mogłabym odbić piłkę i powiedzieć to samo, czemu tak się uparłeś na obrożę? - W końcu nie wiedziała co mu po tej siwej głowie chodzi. Skończyła zmywać, i sięgnęła po ścierkę kuchenną by wytrzeć szklanki i talerze i pochować je do szafek. Na końcu przetarła jeszcze stół z okruszków i ponownie usiadła na krześle, poprawiając trochę prześcieradło bo zaczęło się zsuwać gdy się poruszała.

Do okna zapukał sporej wielkości biały kruk. Przysiadł na parapecie i czekał z uwiazanym do łapki niewielkim kawałkiem pergaminu. Ptak po odebraniu wiadomości wciąż czekał. Może na jedzenie, może pergamin zwrotny. Niezależnie które z tych dostał, po otrzymaniu odleciał.

Dysputę przerwało jakieś białe ptaszysko co stukało do okna. Kimi przyglądała się tylko jak staruszek poszedł odebrać list, a ją korciło by tak ptaszynę pochwycić w swoje rączki. Stłumiła jednak to pragnienie.
Zdziwiła się jak Sylvan zapytał czy nie będzie jej przeszkadzać samotność. Całe życie jest niemalże sama, doba w te czy wewte nie zrobi jakiejś różnicy.
-Poradzę sobie, nie jestem kociakiem ale dziękuję za troskę. - Odpowiedziała wstając, zamierzała w końcu zabrać się za pranie bo nie ma już w czym chodzić. Nie zamierzała również się interesować dokąd się udaje, w końcu każdy powinien mieć swoją prywatność, chyba że sam uzna za stosowne ją o tym poinformować.