→Wydarzenie w dalekiej krainie zostało ukończone. Postaci wróciły z nagrodami. Niestety wiedza o tym co się tam zaczęło dziać jest poza wiedzą większości z nich.
→ Zapraszamy Wszystkich na Świąteczną Ucztę, która odbędzie się od 20 grudnia do 9 stycznia. Więcej informacji znajdziecie więcej :)
→ Wszystkiego dobrego z okazji Mikołajek i witamy z powrotem! Zapraszamy do Aktualizacji aby przekonać się jakie nastały zmiany!
→ Z okazji Dnia Kobiet Administracja życzy Paniom wszystkiego najlepszego z okazji Waszego święta. Niech Los Wam sprzyja.
→ 14 lutego odbędzie się bal walentynkowy. Obowiązkowo stroje przedstawiające figurę szachową lub kartę.
→ Kolejna szansa na zdobycie losu na loterię. Tkacz Losu do końca dnia (12.02) czeka na zdjęcia tego jak świętowaliście Tłusty Czwartek. Więcej informacji w wiadomości od Tkacza i w Aktualizacjach.
→ Do Regulaminu Gry dodany został punkt 19 dotyczący dodatkowych awatarów.
→ Cross City odbudowuje się po ataku smoków, który nastąpił ponad miesiąc temu
== Media ==
== Fabuła ==
♦♦♦♦♦♦♦♦
Nastała zima...
❋ Śnieg spadł, kilka mieszkańców z Cross City wróciło po wyprawie, która trwała dłużej niż powinna... Za to w mieście panuje względu cisza. ❋ Odnalazła się zaginiona strażniczka,Ketuseki Ōkami. Obecnie przebywa w szpitalu. ❋ Niedawno jeden ze szlachciców został... pokarany przez ojca i wysłany do znalezienia sobie, o zgrozo, pracy. Do tego dostał pyskatego niewolnika, którego ma... ułożyć.
♦♦♦♦♦♦♦♦
Spokojna wiosna
Od czasu ataku bombowego w mieście zapanował dziwny spokój. Przestępczość nadal istnieje ale nie dzieją się żadne większe ataki. Nawet nielegalny handel towarami czy narkotykami jakby się ukrył, bojąc się wynurzyć na powierzchnie. Czy to cisza przed burzą czy skutki zmorzonych patroli na ulicach...
♦♦♦♦♦♦♦♦
Atak bombowy!
W ostatnim czasie grupy przestępcze coraz śmielej działają na terenie miasta. Rozboje, ataki, pobicie czy kradzieże. Dowódca na tyle na ile ma możliwości walczy z nimi. Ci jednak posuwają się jeszcze dalej organizując zamach bombowy. W biały dzień wybucha bomba niszcząc część strażnicy jak i areny.
♦♦♦♦♦♦♦♦
Zima, 45 lat po Kataklizmie
Po wydarzeniach jakie miały miejsce 10 lat temu, kiedy bogowie starli się w boju, radni postanowili, że nastały nowe czasy i wraz nimi trzeba zmienić system czasu. Ustalono, że w Cross City i przyległych mu miejscowościach i ziemiach Kataklizm będzie od teraz rokiem 0. Od tamtego momentu stosowano się do nowych zasad wprowadzonych przez radnych. Ułatwiło to urzędnikom uporządkowanie papierologi.
Tak więc, według nowych ustaleń, śmierć Smoczego Boga nastąpiła w 35 roku. Od tego czasu samo Cross City bardzo rozwinęło się i powiększyło swoje tereny. Stworzyło port aby móc handlować z odległymi miejscami. Przebudowane zostały dzielnice i stworzona kopalnia zapewniająca dostęp do kryształów.
Miastu w rozwoju pomogli Patroni, osoby, które albo miały majątek, możliwości czy też inne przydatne dla miasta zdolności. Każda taka osoba dostała tytuł Patrona co daje im dodatkowe prawa, których zwykli mieszkańcy nie mają. Jest to gest podziękowania ze strony włodarzy miasta...
Ten okres był spokojny, nie wydarzyło się nic większego co zagrażałoby miastu.
♦♦♦♦♦♦♦♦
==Faza Księżyca==
Pełnia:
od 25 do 27 stycznia
==Pogoda==
W dzień Słońce schowane za chmurami, czasem lekko wyjrzy. Śnieg lekko pruszy i brak wiatru.
Temperatura od 1 do -5 stopni
W nocy Noce chłodne z bardzo silnym wiatrem i padającym śniegiem
Temperatura od -3 do -10 stopni
Jest to duża forteca wybudowana u zbocza gór. Tutaj siedzibę są mają łowcy.
Budowla otoczona jest murem i dobrze jest strzeżona, zaś góry dają jej dobrą pozycje obronna oraz zapewniając dobre ukrycie.
Przymknęła jedno oko gdy ją liznął. Nie przeszkadzało jej to, nawet nie czuła potrzeby wytarcia twarzy. Zaśmiała się tylko krótko. - Czy szkolenie... nie wiem czy dam radę go przekonać by je prowadził, wiesz poza dzisiaj. W sumie wyszło to dość przypadkiem. - Zobaczył totalną niemotę przy treningu... W ludzkiej formie potrafiła walczyć, nawet z bronią. Jako wilk, taki normalny też, w końcu tak radziła sobie całe życia. Forma mieszana jednak sprawiała problemy. - Nie przesadzaj. - Pokręciła głową i trąciła go ręką w bark. Nie mocno, ale zapewne kawałek do odepchnęła.
-No cóz Feniek jest trudna osoba tym bardziej po swych przejściach- No ale nic na siłę. Przeciągnął side lekko i spojrzał na kobietę. -Zawsze ja mogę cię czegoś nauczyć- No chyba jeszcze coś tam pamięta i ogarnia, nie? No chyba.
I've seen the terrible hand of struggle
and felt the pain the hubris brings
I have tasted the wisdom of divinity
and the horror of its sting
And though they tell you i am lost
and their words report my death is come
the fates have left me breathing still
very much alive
And though my mind is cut by battles
fought so long ago
I return victorious
I am coming home
And if the paths that I have followed
have tread against the flow
there is no need for sorrow
I am coming home
- Nie znam go najlepiej, nie mnie oceniać. - Każdy miał swoją historię, nie chciała więc przypinać mu łatki. To też nie tak, że akceptowała wszystko jak leci i wszystko potrafiła znieść, ale Feniek wcale nie był taki zły. Może miał trudny charakter, z drugiej strony jednak nie miał interesu by jej pomagać, a sam podszedł. Poświęcił jej naprawdę dużo czasu. - Z przyjemnością, ale już nie dziś. - Była zmęczona i to naprawdę porządnie. Poprawiła nogi tak by siedzieć "po turecku" i poklepała kolano, zachęcając go by się położył. Nie wiedziała czy wilkołak zamierza dzisiaj tu wrócić, ale jej było tu ciepło i właściwie całkiem wygodnie.
Wróciłem po dłuższej nieobecności przynosząc ze sobą wór z wypełniaczem. Spojrzałem na pozostawioną dwójkę, nie miałem pojęcia czy Sylvan się do niej odezwał czy nie ale też mało mnie to obchodziło.
Usiadłem przy robocie dokańczając leże dla śmierdziela, sprawdziłem dokładnie czy wszystkie brzegi jak i środek był dobrze wypełniony lub czy nie została przepełniony. Zszyłem z obu stron skóry i do góry pozostawionym otworem strzepnąłem posłanie aby wszystko się łanie ułożyło. Położyłem wielką poduchę na stole dociskając skórę, przejechałem kilka razy dłonią dla lepszego rozprowadzenia. Zaszyłem resztę, podszedłem do dwójki kładąc leże obok wilkora - Sprawdź - poleciłem czekając na ocenę. W razie co to poprawię.
Do you think about
Everything you've been through
You never thought you'd be so depressed
Are you wondering
Is it life or death
Do you think that there's no one like you
Nie sugerował, ze dzisiaj ale coś tam chyba jeszcze pamięta i może cos tam pomoże. Lekko machnął ogonem patrząc się na Fenka.
Dreptu i dreptu i sprawdzano co to za rzec Feniek zrobił. niuch niuch i plackiem na to. Było chyba nawet dobrze. Az jakś tak mimowolnie począł bokiem leżąc podgryzać ow lezonko.
I've seen the terrible hand of struggle
and felt the pain the hubris brings
I have tasted the wisdom of divinity
and the horror of its sting
And though they tell you i am lost
and their words report my death is come
the fates have left me breathing still
very much alive
And though my mind is cut by battles
fought so long ago
I return victorious
I am coming home
And if the paths that I have followed
have tread against the flow
there is no need for sorrow
I am coming home
Uniosła wzrok gdy Fenek wrócił. Posłała mu krótki uśmiech, jednak chciał by mu nie przeszkadzać to nawet się nie odezwała. Głaskała Syla, zerkając co jakiś czas na pracę jaką wykonywał wilkołak. Zabrała rękę i pozwoliła mu na spokojnie przetestować posłanie. Zmarszczyła brwi widząc jak je podgryza. Zachowywał się bardzo... psio. Czy to wina tego ciała?
Uniosłem brwi do góry patrząc jak ten mały wilkor już sobie pozwala na spaniu - Wiesz, że to ma Ci służyć do starości? - nie zamierzałem po kilku dniach mu robić nowego. Złapałem go za kark ściągając z posłania - Uznaje, że Ci się podoba - rzekłem spokojnie kładąc go obok. Podniosłem leże kładąc je na stole, wyciągnąłem skóry z imadła. Sprawdziłem jak tam klej, wyglądał że przy tej temperaturze złapał szybko.
Wziąłem ćwieki zaczynając wbijać je w czerwoną skórę - Jak chcesz się przydać, podaj mi to pudełko - rzuciłem do kobiety wskazując palcem pudełko z którego wcześniej wyciągnąłem metalowe elementy. Starłem pot z czoła ale nie ze zmęczenia ale z gorąca.
Do you think about
Everything you've been through
You never thought you'd be so depressed
Are you wondering
Is it life or death
Do you think that there's no one like you
Jakoś tak samo z siebie to wyszło. Po słowach Fenrira lekko zastukał ogonem a będąc złapanym tylko wydał z siebie dźwięk "yelp".
Nic więcej nie powiedział. Starości. A phi to daleko jeszcze i nie am co o tym nawet myśleć. Podrapał się za uchem i ziewnął.
I've seen the terrible hand of struggle
and felt the pain the hubris brings
I have tasted the wisdom of divinity
and the horror of its sting
And though they tell you i am lost
and their words report my death is come
the fates have left me breathing still
very much alive
And though my mind is cut by battles
fought so long ago
I return victorious
I am coming home
And if the paths that I have followed
have tread against the flow
there is no need for sorrow
I am coming home
- Zdecydowanie bardziej zabawnie to wygląda jak już wiem do kogo gadasz. - Zaśmiała się oglądając tę scenę. Syl chyba zawsze trochę taki był, jednak zwierzęca forma nie służyła mu do końca. - Syl...jak długo już jesteś w tym ciele? - Może to kwestia mózgu? W końcu nie ważne kim był, jego pamięć i schematy zachowań musiały opierać się na możliwościach organizmu. Tylko pytanie czy oddziaływało to tak na niego bo mózg zakodował zachowania szczeniaka przed opętaniem czy może naturalnie narzucił je, nawet mimo wczesnego przejęcia przez ducha. A może dusza szczeniaka po prostu walczyła o swoje miejsce? - Ah, tak. - Wstała i podała wskazany pojemnik. Cofnęła się o krok by nie przeszkadzać, ale została by chwile poobserwowac jego działania.
Obserwowałem szczeniaka w sumie dorosłego szczeniaka i mimowolnie sam się uśmiechnąłem choć na chwilę. Przez myśli mi przebiegły wspomnienia ze szkoły jak to się razem z tym o tu wygłupialiśmy i no, był ten trzeci. Zastanowiłem się chwilę czy Syl dalej trzymał jego szczątki.
Ze wspomnień wyrwał mnie głos kobiety jednocześnie zmazując z mojej twarzy lekki uśmiech - Super - rzekłem bez entuzjazmu kontynuując zajęcie. Poczekałem aż Białowłosa poda mi pudełko- Dziękuję[/]b- powiedziałem, poszperałem w nim w końcu wyciągając sprzączkę, szlufki sam zaraz dorobię. Wziąłem odpowiednie narzędzie i przytwierdziłem metalowe części. Efekt końcowy wydawał mi się dobry, podszedłem do Sylvana zakładając u obrożę na szyję.
Do you think about
Everything you've been through
You never thought you'd be so depressed
Are you wondering
Is it life or death
Do you think that there's no one like you